مقاله مقايسه فراواني نسبي سندرم كارپال تونل در جانبازان جنگ تحميلي استفاده كننده از صندلي چرخ دار با ساير جانبازان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در طب جانباز از صفحه ۲۴ تا ۲۷ منتشر شده است.
نام: مقايسه فراواني نسبي سندرم كارپال تونل در جانبازان جنگ تحميلي استفاده كننده از صندلي چرخ دار با ساير جانبازان
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم كارپال تونل
مقاله صندلي چرخ دار
مقاله مطالعه الكترودياگنوستيك
مقاله مطالعه هدايت عصبي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: چيت ساز احمد
جناب آقای / سرکار خانم: اعتمادي فر مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: فردوسي فريبرز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سندرم كارپال تونل (CTS) شايعترين بيماري عصب مدين است.
هدف: اين مطالعه جهت مقايسه فراواني نسبي سندرم كارپال تونل در جانبازان جنگ تحميلي استفاده كننده از صندلي چرخ دار با جانبازاني كه از اين صندلي استفاده نمي كنند، صورت گرفت.
مواد و روش ها: در اين مطالعه، جانبازان جنگ تحميلي مراجعه كننده به مركز توانبخشي جانبازان و بيمارستان الزهرا (س) در اصفهان، به صورت دو گروه ۴۴ نفري استفاده كننده و غيراستفاده كننده از صندلي چرخ دار مورد مطالعه هدايت عصبي قرارگرفتند تا وجود و شدت سندرم كارپال تونل در آن ها مشخص شود.
يافته ها: از بين ۴۴ جانباز استفاده كننده از صندلي چرخ دار، ۱۹ نفر (۴۳٫۲ درصد) داراي سندرم كارپال تونل بودند كه شدت آن در ۱۲ نفر (۲۷٫۳ درصد) خفيف، در ۶ نفر (۱۳٫۶ درصد) متوسط و يك نفر (۲٫۳ درصد) شديد بود. از بين ۴۴ نفر گروه شاهد، تنها ۲ نفر (۴٫۶ درصد) داراي اين بيماري بودند كه شدت آن در يك نفر خفيف (۲٫۳ درصد) و در يك نفر متوسط (۲٫۳ درصد) بود. فراواني سندرم كارپال تونل در جانبازان استفاده كننده از صندلي چرخ دار به طور معني دار بيش تر از گروه شاهد بود (p<0.0001).
بحث: استفاده از صندلي چرخ دار به طور قابل توجهي خطر بروز سندرم كارپال تونل را افزايش مي دهد؛ البته اين عارضه، اغلب شدت خفيف تا متوسط دارد. بررسي اين افراد به طور دوره اي از نظر وجود اين بيماري ضروري به نظر مي رسد.