مقاله مقايسه فنتانيل و سوفنتانيل داخل نخاعي همراه ليدوكائين براي انجام اعمال جراحي سزارين الكتيو که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله انجمن آنستزيولوژي و مراقبتهاي ويژه از صفحه ۳۳ تا ۴۰ منتشر شده است.
نام: مقايسه فنتانيل و سوفنتانيل داخل نخاعي همراه ليدوكائين براي انجام اعمال جراحي سزارين الكتيو
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سوفنتانيل
مقاله فنتانيل
مقاله بي حسي نخاعي
مقاله سزارين
مقاله عوارض

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نسيون پور شعله
جناب آقای / سرکار خانم: جواهرفروش زاده فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: پيپل زاده محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: دهدشتي آرش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: مصرف مخدرهاي داخل نخاعي براي كاهش درد ناشي از اعمال جراحي سزارين به طور روزافزوني افزايش يافته است؛ اما متاسفانه اين داروها باعث بروز عوارضي همانند تهوع،‌ استفراغ و خارش مي شوند.
هدف از مطالعه حاضر مقايسه دو داروي فنتانيل و سوفنتانيل داخل نخاعي براي عمل جراحي سزارين است. در اين راستا متغيرهاي فشار خون، اختلال تنفسي كه به صورت هيپوكسي مشخص شود، تهوع و استفراغ و خارش در طي ۲۴ ساعت پس از عمل، آپگار نوزادان و مدت زمان بي دردي موثر و شدت درد مورد ارزيابي قرار گرفت.
مواد و روش ها: اين مطالعه به صورت كارآزمايي باليني دوسويه كور بر روي ۱۲۹ بيمار باردار در كلاس ۱ و ۲ ASA كه براي سزارين الكتيو به بيمارستان امام خميني اهواز مراجعه كرده بودند صورت گرفت. بيماران به طور تصادفي به سه گروه ۴۳ نفره تقسيم شدند. دو گروه مورد به ترتيب با ليدوكائين ۶۰ ميلي گرم، ۵ ميكروگرم سوفنتانيل و ليدوكائين ۶۰ ميلي گرم، فنتانيل ۲۵ ميكروگرم داخل نخاعي و گروه شاهد با ۶۰ ميلي گرم ليدوكائين داخل نخاعي قبل از شروع عمل مورد بي حسي داخل نخاعي قرار گرفتند و در طي عمل و تا ۲۴ ساعت بعد از عمل از نظر وجود تهوع، استفراغ، خارش و مدت زمان بي دردي موثر و شدت درد تحت نظر قرار داشتند.
نتايج: مدت زمان بي دردي موثر به طور متوسط براي گروه شاهد ۷۲±۳٫۷ دقيقه بود در حالي كه اين زمان براي گروه سوفنتانيل ۹۷٫۸±۴٫۲ دقيقه و براي گروه فنتانيل ۹۹±۲٫۳ دقيقه بود (p<0.05). ميانگين شدت درد به ترتيب در گروه شاهد با VAS=4.58±۰٫۸۲ و پس از آن گروه فنتانيل با VAS=4.51±۱٫۸ بود و نهايتا گروه سوفنتانيل كمترين شدت درد را با VAS=3.25±۰٫۸۱ داشت (p<0.05). بيشترين ميزان تهوع و استفراغ چه در طول عمل و يا پس از آن مربوط به گروه فنتانيل بود كه نسبت به گروه شاهد معني دار (p<0.05) بود، در حالي كه نسبت به گروه سوفنتانيل تفاوت معني داري نداشت (p>0.05). از نظر ميزان خارش تفاوت معني داري بين گروه ها وجود نداشت. از نظر ساير عواض بين گروه ها تفاوت معني دار وجود نداشت (p>0.05).
نتيجه گيري: با توجه به نتايج مطالعه و انجام تست هاي آماري، تجويز داخل نخاعي فنتانيل و سوفنتانيل سبب افزايش كيفيت و طول مدت بي دردي طي و پس از عمل جراحي مي شود. از طرفي عوارضي همچون خارش و اختلال تنفسي مشاهده نشد. تهوع و استفراغ به دنبال تجويز اينتراتكال اين دو دارو بيشتر رخ مي دهد كه با استفاده از داروهاي ضد استفراغ مي توان عوارض مزبور را برطرف كرد.