مقاله مقايسه قدرت ايزومتريك عضلات كمربند شانه اي در بيماران مبتلا به سندرم گيرافتادگي با افراد سالم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان از صفحه ۲۶ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: مقايسه قدرت ايزومتريك عضلات كمربند شانه اي در بيماران مبتلا به سندرم گيرافتادگي با افراد سالم
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم گيرافتادگي
مقاله ضعف عضلاني
مقاله عدم تعادل
مقاله عضلات شانه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نودهي مقدم افسون
جناب آقای / سرکار خانم: روح بخش‌ زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: صلواتي مهيار
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري داوود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: مطالعات زيادي اهميت عملکرد هماهنگ و هم زمان عضلات کتف و گلنوهومرال را نشان داده اند. تغييرات خفيف در عملکرد و هماهنگي اين عضلات منتهي به اختلال مفاصل مي گردد. سندرم گيرافتادگي به عنوان شايع ترين علت درد شانه گزارش شده است. در اين مطالعه قدرت ايزومتريك عضلات كمربند شانه اي در بيماران مبتلا به سندرم گيرافتادگي با افراد سالم مقايسه گرديد.
روش بررسي: اين مطالعه مورد شاهدي با استفاده از نمونه گيري غيراحتمالي ساده روي ۱۵ بيمار مبتلا به سندرم گيرافتادگي شانه که به درمانگاه ها و بيمارستان هاي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي و دانشگاه علوم پزشكي ايران مراجعه نموده بودند و ۱۵ فرد سالم طي سال ۱۳۸۷ انجام شد. قدرت عضلات گلنوهومرال و اسکاپولوتوراسيک با استفاده از يک دينامومتر دستي در دو گروه مورد و شاهد اندازه گيري شد. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري تي مستقل و تي زوج براي مقايسه بين گروهي و درون گروهي تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: بيماران مبتلا به سندرم گيرافتادگي در مقايسه با افراد سالم داراي قدرت کمتري در عضلات شانه خود بودند (P<0.05). قدرت عضلات در سمت درگير بيماران نسبت به سمت غيردرگير کمتر بود (P<0.05). در بيماران مبتلا به سندرم گيرافتادگي نسبت قدرت عضلات چرخاننده به خارج به قدرت عضلات چرخاننده به داخل به طور معني داري کمتر از گروه شاهد بود (P<0.05).
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد که کاهش قدرت عضلات شانه در بيماران مبتلا به سندرم گيرافتادگي وجود دارد. لذا بررسي قدرت عضلاني بايستي در برنامه ارزيابي و درماني اين بيماران در نظر گرفته شود. همچنين در درمان فيزيوتراپي اين بيماران تقويت عضلات ضعيف بايستي مورد تاکيد قرار گيرد.