مقاله مقايسه مدول الاستيک محوري و ديواره خلفي چشم سالم و چشم مبتلا به بيماري دژنراسيون وابسته به سن ماکولا با استفاده از تصاوير فراصوتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمان از صفحه ۲۳۵ تا ۲۴۷ منتشر شده است.
نام: مقايسه مدول الاستيک محوري و ديواره خلفي چشم سالم و چشم مبتلا به بيماري دژنراسيون وابسته به سن ماکولا با استفاده از تصاوير فراصوتي
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اولتراسونوگرافي
مقاله مدول الاستيك
مقاله بيماري دژنراسيون وابسته به سن ماکولا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شهبازي شهريار
جناب آقای / سرکار خانم: مختاري ديزجي منيژه
جناب آقای / سرکار خانم: زرين محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: منصوري محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: دژنراسيون وابسته به سن ماکولا يکي از بيماري هاي شايع شبکيه است که در آن به دليل افزايش سن و در نتيجه دژنره شدن گيرنده هاي نوري شبکيه، ديد مرکزي کاهش و يا کاملا از بين مي رود. در مطالعه حاضر يک روش غيرتهاجمي براي برآورد و مقايسه الاستيسيته چشم سالم و چشم مبتلا به بيماري دژنراسيون وابسته به سن ماکولا با استفاده از تصاوير فراصوتي مورد ارزيابي قرار مي گيرد.
روش: براي برآورد الاستيسيته چشم، سيستم بارگذار ويژه اي طراحي شد، به طوري که چشم ۱۰ بيمار وابسته به سن غيراگزوداتيو ماکولا و ۲۵ چشم سالم تحت استرس خارجي ۲۶۶۰±۱۴۶ نيوتن بر مترمربع، در محدوده کمتر از فشار کره چشم هر فرد، قرار گيرد. تصاوير فراصوتي B-mode،A-mode  و سيگنال فركانس راديويي چشم بدون اعمال استرس و پس از استرس ثبت گرديد. براي مطالعه off line، در طول بارگذاري، تصاوير فراصوتي به صورت تصاوير متوالي توسط برد واسط ويدئو گرابر به کامپيوتر منتقل و امکان ثبت، ذخيره و بررسي مجدد تصاوير مربوط به طول محوري چشم، ضخامت ناحيه خلفي و لايه شبكيه – كروئيد چشم قبل و پس از استرس فراهم شد. با توجه به تغيير نسبي ابعاد محوري چشم، ضخامت ناحيه خلفي چشم و نيز لايه شبکيه – کروئيد بر اساس استرس اعمال شده، مدول الاستيك برآورد گرديد. پس از برآورد نمونه، تحليل آماري با آزمون t دو نمونه اي مستقل براي مقايسه بين ويژگي هاي الاستيک گروه هاي سالم و بيمار استفاده شد.
يافته ها: مدول الاستيك طول محوري چشم گروه بيمار و سالم به ترتيب ۱۰۹۱۰۰±۳۷۰۱۷ و ۶۳۹۲۰±۳۶۲۱۲ پاسکال برآورد شد که اختلاف معني داري داشتند (P<0.05). هم چنين مدول الاستيك ديواره خلفي چشم گروه بيمار و سالم به ترتيب ۵۸۹۱۱±۱۵۸۸۴ و ۲۱۱۵۶۰±۱۳۱۱۸ پاسکال برآورد شد که اختلاف معني داربود (P<0.001). مدول الاستيك لايه شبکيه – کروئيد گروه بيمار و سالم به ترتيب ۱۷۷۰۰±۳۶۷۵ و ۲۰۱۷۵±۴۹۵۶ پاسکال برآورد شد که اختلاف معني دار آماري بين دو گروه مشاهده نگرديد.
نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهد كه مدول الاستيك طول محوري چشم و ديواره خلفي مي توانند به عنوان عوامل مناسبي در افتراق نوع غيرتهاجمي بيماري دژنراسيون وابسته به سن ماکولا استفاده شوند.