مقاله مقايسه ميزان افسردگي، اضطراب و استرس در آسيب ديدگان شيميايي با افراد سالم در سردشت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين و ارديبهشت ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۴۴ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: مقايسه ميزان افسردگي، اضطراب و استرس در آسيب ديدگان شيميايي با افراد سالم در سردشت
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلال افسردگي
مقاله اختلال اضطرابي
مقاله اختلال استرسي
مقاله مواجهه شيميايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي نوده خدابخش
جناب آقای / سرکار خانم: رشادت جو محمود
جناب آقای / سرکار خانم: كرمي غلامرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: عوامل استرس زا در بروز اختلالات رواني مانند افسردگي، اختلال اضطرابي و اختلال استرس بعد از سانحه، تاثير بسزايي دارند. جنگ و مناقشات نظامي يکي از شناخته شده ترين عوامل استرس زا مي باشند. علاوه بر اثرات مخرب و مزمن جسمي کاربرد سلاحهاي شيميايي، بروز اختلالات روانشناختي نيز در آسيب ديدگان قابل انتظار است. لذا اين مطالعه به منظور بررسي تاثيرات دراز مدت مواجهه با سلاحهاي شيميايي بر سلامت روان قربانيان سلاحهاي شيميايي سردشت که در جنگ ايران-عراق، با چهار بمب ۲۵۰ کيلوگرمي سولفارت موستارد بمباران شدند، انجام گرديد.
مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي با بررسي پرونده کليه جانبازان شيميايي سردشت (۱۳۳۶ مورد) انجام شد. افراديکه مواجهه با سموم ناشي از بمباران در آنها ثابت شده بود و بيماري مزمن يا بدخيمي در خود يا اعضاي خانواده نداشتند به عنوان گروه مورد (۱۵۰ نفر) انتخاب شدند. گروه جمعيت عادي نيز به روش سيستماتيک تصادفي از ميان شهروندان سالم سردشت انجام شدند (۱۵۶ نفر) انتخاب شدند. سپس با استفاده از پرسشنامه ۴۲ سوالي DASS ميزان افسردگي، اضطراب و استرس در دو گروه ارزيابي و مورد مقايسه قرار گرفت.
يافته ها: ميانگين نمره افسردگي در گروه جانبازان ۹۶/۱۰±۱۴/۳۷ و در جمعيت عادي ۸۵/۷±۵/۱۹ بود، ميانگين نمره اضطراب در دو گروه جانبازان و جمعيت عادي به ترتيب ۶/۸±۹۱/۴۱ و ۶/۷±۲۶/۲۱ بود. استرس نيز ۵/۸±۷۲/۴۵ در گروه جانبازان و ۶۶/۱۰±۷۲/۲۶ در جمعيت عادي بود. که هر سه اختلال در گروه جانبازان به طور معني داري بيشتر از جمعيت عادي بود (p<0.001).
نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه، مواجهه با گازهاي شيميايي مي تواند منجر به عوارض شديد و دراز مدت در قربانيان سلاحهاي شيميايي شود. بنابراين توجه کافي براي تشخيص، درمان و پيگيري افراد در معرض خطر ضروري به نظر مي رسد.