مقاله مقايسه ميزان بازگشت حس بعد از ترميم عصب اولنار و مديان در مچ دست که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در نشريه جراحي ايران از صفحه ۳۶ تا ۴۴ منتشر شده است.
نام: مقايسه ميزان بازگشت حس بعد از ترميم عصب اولنار و مديان در مچ دست
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عصب اولنار
مقاله عصب مديان
مقاله صدمه عصبي
مقاله ترميم عصب
مقاله بازگشت حس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فاطمي محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: سيدفروتن سيدكمال
جناب آقای / سرکار خانم: رجبي فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: در اغلب مطالعات اندام فوقاني، پيش آگهي ترميم عصب راديال بهتر از عصب مديان و اين عصب بهتر از عصب اولنار است. اين مطالعات بيشتر به جزء حرکتي اعصاب پرداخته اند. مطالعه مستقلي در مورد تفاوت بازگشت حس بعد از قطع اين اعصاب انجام نشده است. براي بررسي اين موضوع که در شرايط مشابه بازگشت حس در کدام يک از اعصاب مديان و اولنار بهتر است، اين مطالعه طراحي و اجرا شده است.
مواد و روش ها: ۶۵ بيمار مراجعه کننده به مرکز آموزشي و درماني حضرت فاطمه(س) که به علت قطع عصب مديان، اولنار يا هر دو، در ناحيه مچ دست عمل جراحي شده بودند و حداقل ۹ ماه از زمان عمل جراحي آنها مي گذشت، مورد مطالعه قرار گرفتند. تست هاي افتراق دو نقطه ثابت و متحرک و تست مونوفيلامان به روش استاندارد انجام شد.
يافته ها: ميانگين سني بيماران ۱۰±۲۷٫۲ بود. ۵۸ نفر از بيماران مرد (۸۹٫۲%) بودند. بيشترين عصبي که دچار آسيب ديدگي شده بود، عصب اولنار است که در ۴۶٫۲% بيماران رخ داده بود. عصب مديان در ۳۶٫۹% بيماران آسيب ديده بود. آسيب توام عصب اولنار و مديان در ۱۶٫۹% بيماران وجود داشت. ميانگين زمان بررسي بيماران بعد از عمل جراحي ۱۲ ± ۲۴٫۵ ماه بود. در مبتلايان به آسيب عصب مديان انگشت مياني و در مبتلايان به آسيب عصب انگشت کوچک بيشترين اختلال حسي را داشتند. نتايج تست منوفيلامان، افتراق دو نقطه استاتيک و ديناميک در بيماران با آسيب عصب مديان به نسبت آسيب عصب اولنار بهتر و تفاوت معني دار بود.
نتيجه گيري: هرچند در اغلب منابع انگشت اشاره به عنوان منطقه بررسي اختلال حس در قطع عصب مديان ذکر شده است، اما در اين مطالعه بيشترين ميزان اختلال حس در هر سه تست انجام شده انگشت مياني بيماران بوده است، به همين دليل بهتر است، هنگام معاينه يا انجام تست هاي تشخيصي در بيماران با قطع عصب مديان به انگشت مياني به عنوان منطقه داراي بيشترين اختلال حس توجه شود. همچنين در اين مطالعه ثابت شده است در شرايط مشابه از نظر سن، نوع صدمه، فاصله زماني بين صدمه تا ترميم و نوع ترميم، نتايج حسي در عصب مديان بهتر از اولنار است. توپوگرافي کمتر پيچيده عصب مديان، آناتومي ساده تر اين عصب، کوچکتر بودن قسمت حرکتي آن در مچ و راحت تر در معرض ديد قرار گرفتن عصب در طي جراحي مي توانند از علل اين نتايج بهتر باشند.