مقاله مقايسه ميزان تکثير سلول هاي استئوبلاست انساني در داربست هاي آلژينات و هيدروکسي آپاتيت – تري کلسيم فسفات که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۸۹ در مجله دانشکده پزشکي اصفهان از صفحه ۵۷۹ تا ۵۹۰ منتشر شده است.
نام: مقايسه ميزان تکثير سلول هاي استئوبلاست انساني در داربست هاي آلژينات و هيدروکسي آپاتيت – تري کلسيم فسفات
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلژينات
مقاله ترميم استخوان
مقاله هيدروکسي آپاتيت – تري کلسيم فسفات
مقاله استئوبلاست

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: بهراميان حميد
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمي بني بتول
جناب آقای / سرکار خانم: اسفندياري ابراهيم
جناب آقای / سرکار خانم: علي اكبري فرشته

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: به دنبال شکستگي هاي استخواني در طي تصادفات، بسياري بيماران از ترميم نشدن ضايعات استخواني و مشکلات زيبايي شناختي و رواني متعاقب آن رنج مي برند. در اين راستا، يافتن راه کارهاي جديد و موثر براي تسهيل ترميم نقايص استخواني مهم است. يکي از راه هاي درمان، استفاده از سلول هاي استخواني خود بيمار، کشت آن ها بر روي داربست مناسب و انتقال به محل ضايعه مي باشد. هدف اصلي اين مطالعه، مقايسه ميزان تکثير سلول هاي استئوبلاست بر روي دو داربست آلژينات و هيدروکسي آپاتيت – تري کلسيم فسفات (HA- TC)بود.
روش ها: نمونه هاي استخواني از چهار بيمار، که در بيمارستان الزهرا (س) اصفهان تحت جراحي کرانيوتومي قرار گرفتند، به دست آمد. نمونه ها به قطعات کوچک تقسيم و در پليت هاي محتوي محيط کشت به انکوباتور منتقل گرديد. در روزهاي ۱۰-۱۲ پس از انتقال، شروع خروج استئوبلاست از قطعات استخواني مشاهده شد. اين سلول ها به طور متوسط پس از ۲ هفته کف پليت را پوشاندند. نسل اول اين سلول ها با استفاده از Trypsin_EDTA ازکف پليت جدا شد و به دو بخش تقسيم گرديد. يک بخش به داربست HA-TC و بخش ديگر به ژل آلژينات اضافه شد. دو هفته بعد، اطلاعات جمع آوري و تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: با شمارش سلول ها ميانگين تعداد سلول هاي موجود در ژل آلژينات و داربست هيدروکسي آپاتيت – تري کلسيم فسفات در روز ۱۴ نسبت به روز اول همان گروه اختلاف معني داري را نشان داد.(P<0.001)  به علاوه، اختلاف ميانگين تعداد سلول هاي موجود در ژل آلژينات و داربست هيدروکسي آپاتيت در روز ۱۴ معني دار بود.(P<0.001)  در روز ۱۴، ميانگين درصد سلول هاي زنده در گروه آلژينات به طور معني داري بيشتر از گروه هيدروکسي آپاتيت- تري کلسيم فسفات بود  .(P<0.001)در روز ۱۴، در رنگ آميزي Van kossa، وجود ماتريکس معدني ثابت گرديد؛ به اين ترتيب که رسوبات کلسيم به رنگ سياه و هسته سلول ها قرمز شد.
نتيجه گيري: بر اساس نتايج تحقيق حاضر، ژل آلژينات نسبت به داربست HA-TC، حمايت بهتري براي تکثير و بقاي استئوبلاست محسوب مي شود. علت احتمالي اين تفاوت را مي توان در ويژگي هاي زيستي اين ژل جستجو نمود؛ تخلخل ژل آلژينات شرايطي را فراهم مي آورد که فعاليت هاي سلولي و متابوليکي در آن تسريع مي گردد.