مقاله مقايسه نتايج درمان جراحي شکستگي بسته ديافيز تيبيا به دو روش ميله گذاري داخل کانال به شيوه ريم نشده و پيچ و پلاک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در دي ۱۳۸۸ در مجله دانشکده پزشکي اصفهان از صفحه ۶۶۹ تا ۶۷۵ منتشر شده است.
نام: مقايسه نتايج درمان جراحي شکستگي بسته ديافيز تيبيا به دو روش ميله گذاري داخل کانال به شيوه ريم نشده و پيچ و پلاک
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شکستگي بسته تيبيا
مقاله ديافيز تيبيا
مقاله ميله گذاري داخل کانال به شيوه ريم نشده
مقاله پيچ و پلاک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: توكلي عبدالرضا
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي سيدحميد
جناب آقای / سرکار خانم: محموديان ارسلان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: شکستگي ديافيز تيبيا شايع ترين شکستگي استخوان هاي بلند بدن مي باشد. ميله گذاري داخل کانال به شيوه ريم شده (Reamed intramedullary nailing) روش انتخابي براي ثابت کردن اين شکستگي است. در کشور ما بيشتر اين شکستگي ها به دو روش پيچ و پلاک يا ميله گذاري داخل کانال به شيوه ريم نشده (Unreamed Tibial nailing يا UTN) ثابت مي شوند و با توجه به اين که در بسياري از مناطق کشور تجهيزات کافي براي ريم کردن کانال وجود ندارد و اين روش کمتر شناخته شده است، روش ميله گذاري داخل کانال به شيوه ريم شده خيلي کمتر مورد استفاده قرار مي گيرد. هدف از اين مطالعه، مقايسه نتايج دو روش پيچ و پلاک و ميله گذاري داخل کانال به شيوه ريم نشده بود
روش ها: مطالعه به روش مداخله باليني تصادفي شده انجام شد. ۱۰۰ بيمار که در مدت ۲ سال به اورژانس بيمارستان الزهراي (س) اصفهان مراجعه مي کردند، در دو گروه ۵۰ نفري به يکي از دو روش ياد شده تحت درمان جراحي قرار مي گرفتند. همه بيماران بعد از عمل جراحي به طور ميانگين به مدت ۱۶ ماه پي گيري شدند و از نظر مدت زمان جوش خوردن و عوارض ايجاد شده، دو گروه مورد مقايسه قرار گرفتند.
يافته ها: ميانگين زمان جوش خوردن در گروه UTN 16 هفته و در گروه پيچ و پلاک ۱۴٫۳ هفته بود (P>0.05). بعد از عمل با UTN،۴  مورد (۸ درصد) و بعد از عمل با پيچ و پلاک ۳ مورد (۶ درصد) از شکستگي ها جوش نخوردند (P>0.05). در راديوگرافي هاي پي گيري بعد از عمل در هر دو گروه، در ۳ مورد بدجوش خوردن (Malunion) ايجاد شد که همگي در شکستگي هاي يک سوم ديستال و به صورت واروس بودند (۶ درصد). بعد از عمل با UTN هيچ مورد عفونت مشاهده نشد ولي بعد از عمل با پيچ و پلاک يک مورد عفونت سطحي مشاهده شد (۲ درصد). در هر دو گروه در ۴ مورد نياز به انجام جراحي مجدد وجود داشت (۸ درصد).
نتيجه گيري: ثابت کردن شکستگي هاي بسته و خرد نشده (Uncomminuted) ديافيز تيبيا به وسيله پيچ و پلاک نتايج رضايت بخشي را در پي دارد و نتايج و عوارض آن با UTN قابل مقايسه است.