مقاله مقايسه نتايج سه روش جراحي آرتروپلاستي در بيماران مبتلا به آنکيلوز مفصل تمپورومنديبولار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در نشريه جراحي ايران از صفحه ۲۶ تا ۳۱ منتشر شده است.
نام: مقايسه نتايج سه روش جراحي آرتروپلاستي در بيماران مبتلا به آنکيلوز مفصل تمپورومنديبولار
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آنکيلوز مفصل تمپورومنديبولار
مقاله آرتروپلاستي
مقاله گرافت کوستوکندرال
مقاله فاسياي تمپورال
مقاله پروتز سيليکون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسني محمداسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: سيدفروتن سيدكمال
جناب آقای / سرکار خانم: لطيفي نوراحمد
جناب آقای / سرکار خانم: نمازي هادي
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي سيدجابر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: آنکيلوز مفصل تمپورومنديبولار [Temporomandibular (TMJ)] علاوه بر محدوديت باز شدن دهان باعث بهداشت ضعيف دهان، آبسه دندان و ايجاد دفرميتي و غيرقرينگي در ناحيه صورت مي شود. عليرغم اينکه در رابطه با کارايي روش هاي مختلف آرتروپلاستي TMJ تحقيقات متعددي انجام شده است، ولي کماکان در مورد بهترين روش ترميم آنکيلوز TMJ اختلاف نظر وجود دارد. هدف از انجام اين مطالعه، مقايسه سه روش جراحي استفاده از گرافت کوستوکندرال[Costo-Chondral Graft (CCG)] ، گرافت با استفاده از فاسياي تمپورال وگرافت با به کارگيري پروتز سيليکون در درمان آنکيلوز مفصل تمپورومنديبولار مي باشد.
مواد و روش ها: طي سال هاي ۱۳۷۶ الي ۱۳۸۶ تعداد ۳۴ بيمار که با تشخيص آنکيلوز TMJ در بيمارستان حضرت فاطمه (س) بستري شده و تحت جراحي آرتروپلاستي Interpositional Gap قرار گرفته بودند، وارد مطالعه شدند. از اين تعداد ۱۰ بيمار با روش CCG،۱۰  بيمار با روش اينترپوزيشن با پروتز سيليکون و ۱۴ بيمار با روش آرتروپلاستي با فاسياي تمپورال تحت جراحي آرتروپلاستي قرار گرفتند. نتايج سه روش فوق پس از پيگيري حداقل ۷ ماهه مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت. جهت مقايسه نتايج جراحي در گروه هاي مختلف بيماران (داده هاي کيفي – اسمي دوحالته) از آزمون کاي اسکور استفاده شد.
يافته ها: شايعترين علت آنکيلوز در مطالعه حاضر تروما (
۵۲٫۹%) بوده است. ۱۹ بيمار عمل جراحي دو طرفه داشته اند که در ۱۲ بيمار (۶۳٫۲%) عمل جراحي با شکست و در ۷ بيمار (۳۶٫۸%) با موفقيت همراه بوده است. در مجموع ۲۹ بيمار از فيزيوتراپي استفاده کرده اند، که از اين تعداد در ۱۲ بيمار (۴۱٫۴% ) عمل جراحي با شکست و در ۱۷ بيمار (۵۸٫۶%) با موفقيت همراه بوده است. ۵ بيمار نيز بدون فيزيوتراپي پيگيري شده اند که از اين تعداد، نتيجه درمان در ۴ بيمار (۸۰%) با شکست و در يک بيمار (۲۰%) با موفقيت همراه بوده است.
نتيجه گيري: در مقايسه نتايج اعمال جراحي يکطرفه و دو طرفه موفقيت عمل جراحي يک طرفه بصورت معني داري بيشتر بوده است(P=0.03) ، در حاليکه بطور کلي ميزان موفقيت سه روش جراحي مذکور يکسان بوده و مقايسه نتايج اعمال جراحي با يا بدون فيزيوتراپي نيز بيانگر تفاوت معني دار آماري بين گروه ها نبوده است (P>0.05).