مقاله مقايسه ويژگي هاي آناتوميكي دو واريته از گونه Pistacia vera و بررسي تاثير شوري و ضربه مكانيكي بر دفرمه شدن ميوه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در پژوهش و سازندگي از صفحه ۶۷ تا ۷۹ منتشر شده است.
نام: مقايسه ويژگي هاي آناتوميكي دو واريته از گونه Pistacia vera و بررسي تاثير شوري و ضربه مكانيكي بر دفرمه شدن ميوه
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پسته اهلي
مقاله آناتوميکي
مقاله شوري
مقاله دفرمه شدن ميوه
مقاله ضربه مكانيكي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرجادي الهام
جناب آقای / سرکار خانم: زرين كمر فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: حكم آبادي حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
گونه Pistacia vera به عنوان يك محصول مهم باغي جايگاه خاصي را در بين توليدات كشاورزي داراست و بخش عمده اي از صادرت غيرنفتي ايران را تشكيل مي دهد. ايران بزرگترين توليد كننده پسته در جهان است. پسته بومي ايران داراي ۶۲ واريته است. در اين تحقيق دو واريته مهم تجاري، اوحدي و كله قوچي از روستاي فيروزه شهرستان سيرجان انتخاب شدند. با وجود اهميت علم آناتوميكي و اهميت پسته و نقش آن در صادرات كشور، تاكنون از نقطه نظر آناتومي كمتر مورد توجه قرار گرفته است. در اين تحقيق خصوصيات آناتوميكي برگ، ساقه و ميوه پسته و تاثير شوري بر ساختار آناتوميكي آن به كمك ميکروسکوپ الکتروني (SEM) و نوري (MO) مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل از مطالعات برگ نشان مي دهد كه
۱- تراكم كرك هاي ساده و غده اي در سطح برگ، تراكم موم ها، ضخامت پهنك برگ، طول سلول هاي اپيدرم، طول سلول هاي پارانشيم نردباني و تراكم كريستال ها در بافت مزوفيل و نحوه سازگاري دو واريته نسبت به شوري، بين دو واريته اوحدي و كله قوچي تفاوت وجود داشت.
۲- شوري در هر دو واريته باعث افزايش تراكم كرك هاي ساده به خصوص در سطح فوقاني برگ و كاهش تراكم كرك هاي غده اي به ويژه در سطح تحتاني برگ شد.
۳- سازگاري واريته اوحدي نسبت به شرايط نامساعد محيط بيشتر از كله قوچي بود.
۴- از نظر ساختار آناتومي ساقه، تفاوتي بين دو واريته مورد مطالعه وجود نداشت.
۵- ميوه دفرمه شده تحت تاثير عوامل مختلف، از اندازه طبيعي كوچك تر بود. آندوكارپ چنين ميوه اي سالم نبوده و اين ميوه ارزش صادراتي نداشت.
تاثير دو عامل شوري و ضربه مكانيكي بر دفرمه شدن ميوه پسته مورد بررسي قرار گرفت. آبياري با آب داراي EC=7.6 ميزان دفرمه شدن ميوه پسته را در درختان پر محصول افزايش داده در صورتي كه در منطقه ديگر داراي آب EC=12.6 اعداد ميوه هاي دفرمه شده بستگي به ميزان محصول نداشت. و عمدتا تعداد ميوه هاي دفرمه شده در اين منطقه كمتر از منطقه با آب داراي EC=7.6 بود. تاثير ضربه مكانيكي بر ميوه ۱۵ روزه باعث ريزش آن شد، اما پس از ۱۵ روز، ميوه هايي باقي ماندند كه ضربه وارده به آندوكارپ آنها آسيب نرسانده بود. چنين ميوه هايي از نظر شكل ظاهري هيچ تفاوتي با ميوه هاي سالم نداشتند. بنابر اين ضربه مكانيكي تاثيري بر دفرمه شدن ميوه پسته نداشت و با رشد ميوه مقاومت آن در برابرضربه مکانيکي بيشتر هم شد.