مقاله مقايسه يافته هاي آنژيوگرافي عروق کليوي به روش توموگرافي کامپيوتري چندلايه با يافته هاي جراحي در افراد زنده دهنده کليه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۸۸ در مجله دانشكده پزشكي از صفحه ۵۶۹ تا ۵۷۳ منتشر شده است.
نام: مقايسه يافته هاي آنژيوگرافي عروق کليوي به روش توموگرافي کامپيوتري چندلايه با يافته هاي جراحي در افراد زنده دهنده کليه
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پيوند کليه
مقاله شريان کليوي
مقاله توموگرافي
مقاله آنژيوگرافي
مقاله اهداکننده زنده

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ثاقب سوده
جناب آقای / سرکار خانم: طرزمني محمدكاظم
جناب آقای / سرکار خانم: رشيد رضاجواد
جناب آقای / سرکار خانم: زمردي افشار
جناب آقای / سرکار خانم: بهلولي ابوالفضل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: تصميم گيري در مورد اينکه کدام کليه دهنده زنده نفرکتومي شود، در هر سرويس جراحي متفاوت است ولي آناتومي عروقي ساده تر و بدون آنومالي از مهمترين دلايل انتخاب يک کليه است. بنابراين نفرکتومي در دهنده زنده نياز به بررسي دقيق آناتومي عروق کليوي دارد. به نظر مي رسد سي تي مولتي دتکتور بهترين روش براي تعيين آنومالي هاي عروقي کليه و سيستم ادراري باشد.
روش بررسي: در اين مطالعه ۵۹ دهنده زنده کليه توسط سي تي آنژيوگرافي چند لايه تحت بررسي قرار گرفتند. از تمام دهندگان، پس از تزريق ماده حاجب، تصاوير سي تي با ضخامت ۰٫۶ ميلي متر دريافت شد و بازسازي و پردازش سه بعدي صورت گرفت و وضعيت شريان هاي فرعي، زود شاخه شدن شريان کليوي، تعداد وريدها و حالب ها مورد بررسي قرار گرفت و نتايج به دست آمده با نتايج نفرکتومي بيماران مقايسه شد.
يافته ها: سي تي آنژيوگرافي چند لايه شيوع شريان فرعي را %۳٫۴ با دقت %۹۸ و زود شاخه شدن شريان کليوي را در %۸٫۴ موارد با دقت %۱۰۰ گزارش کرد. وريد کليوي متعدد در %۸٫۴ موارد ديده شد و دقت تشخيصي اين روش %۹۸ بود. حالب دوگانه در هيچ کدام از بيماران مشاهده نشد.
نتيجه گيري: دقت تشخيصي اين روش در ديدن شريان و وريد فرعي حدود %۹۸ و در زود شاخه شدن شريان کليوي %۱۰۰ است. اين نتايج با آنژيوگرافي معمولي قابل مقايسه است و طبق مطالعات اين روش در مقايسه با ام آر – آنژيوگرافي و ديژيتال ساب تراکشن آنژيوگرافي، ارزش بيشتري دارد، کم تهاجمي تر است و مي توان آن را روش تشخيصي طلايي در تشخيص آنومالي هاي عروقي و سيستم ادراري در دهندگان زنده کليه نام برد.