مقاله مقايسه کارايي حذف جيوه از آب آشاميدني به وسيله ستون هاي آکنده کربن فعال با زئوليت طبيعي کلينوپتي لئولايت و آنتراسيت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در آب و فاضلاب از صفحه ۵۴ تا ۵۹ منتشر شده است.
نام: مقايسه کارايي حذف جيوه از آب آشاميدني به وسيله ستون هاي آکنده کربن فعال با زئوليت طبيعي کلينوپتي لئولايت و آنتراسيت
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جيوه
مقاله کربن فعال
مقاله زئوليت
مقاله آنتراسيت
مقاله آب آشاميدني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صمدي محمدتقي
جناب آقای / سرکار خانم: سليمي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: ساقي محمدحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
محدوديت منابع آبي و خطر بحران آب در ايران و اهميت بازيابي آب از يک سو و از سويي ديگر افزايش آلودگي آبهاي سطحي و زيرزميني به وسيله فلزات سنگين از جمله جيوه که ناشي از ورود فاضلابهاي صنعتي و شهري مي باشد، يافتن راه حلهاي قابل قبول زيست محيطي را در جهت حذف اين ماده از منابع آبي ضروري مي سازد. روشهاي مختلفي براي حذف جيوه از منابع آب پيشنهاد گرديده است. اين روشها علاوه بر تاثير قابل قبول بر حذف ماده مذکور بايد از لحاظ قابل اجرا بودن و داشتن صرفه اقتصادي نيز مورد توجه قرار گيرند. در اين تحقيق از ستون هاي کربن فعال دانه اي، زئوليت و آنتراسيت به عنوان جاذبهاي ارزان قيمت و پر بازده به منظور حذف جيوه استفاده گرديد. قابليت جاذبهاي مذکور نيز اثر عوامل مختلف موثر بر کارايي حذف شامل تغييرات pH که در محدوده مورد قبول براي آشاميدن مي باشد (۶-۸)، تغييرات غلظت جيوه ورودي به سيستم (۱ppm، ۰٫۷۵، ۰٫۵، ۰٫۲۵) و تغييرات زمان تماس (۳، ۲، ۱، ۰٫۵ ساعت) در حذف ماده مذکور مورد مطالعه قرار گرفت. اندازه گيري غلظت جيوه در نمونه هاي آب ورودي و خروجي از ستون ها به روش اسپکتروفتومتري در طول موج ۴۹۲ نانومتر با معرف دي تيزون انجام شد. بر اساس نتايج به دست آمده از اين تحقيق مشخص گرديد با کاهش غلظت ماده ورودي از ۱ppm به ۰٫۲۵ppm در شرايط ثابت، درصد حذف جيوه در ستون هاي جاذب آنتراسيت، کربن فعال و زئوليت به ترتيب از ۲۲ درصد، ۶۳ درصد و ۵۵ درصد به ۲۸ درصد، ۷۲ درصد و ۶۴ درصد افزايش مي يابد. همچنين در شرايط ثابت با افزايش زمان ماند از ۰٫۵ ساعت به ۳ ساعت، درصد حذف جيوه به ترتيب براي ستون هاي آنتراسيت، کربن فعال و زئوليت از ۲۲، ۵۶ و ۵۴ درصد به ۴۲، ۸۶ و ۸۲ درصد افزايش پيدا مي کند. همچنين افزايش pH در محدوده، موجب افزايش کارايي ستونها مي گردد. در مجموع نقش عامل زمان ماند در کارايي حذف جيوه به وسيله ستون کربن فعال به مراتب بيشتر از ستون هاي زئوليت و آنتراسيت مورد مطالعه بوده است. با تغيير پارامترهاي مختلف مورد مطالعه در اين تحقيق، کارايي حذف جيوه با استفاده از ستون کربن فعال، زئوليت و آنتراسيت به ترتيب دامنه ۵۱ تا ۹۲ درصد، ۴۲ تا ۸۸ درصد و ۱۶ تا ۵۲ درصد داشت. بيشترين کارايي حذف مربوط به ستون آکنده کربن فعال بوده و با توجه به سهولت کاربرد، هزينه پايين و نيز کارايي حذف بالا، مي توان کربن فعال را به عنوان مناسب ترين جاذب به منظور حذف جيوه از منابع آب آشاميدني معرفي نمود.