سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدمرتضی مرندی – استادیار گروه مهندسی دانشگاه شهید باهنر کرمان
عبدالرضا قطبی – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک خاک و پی

چکیده:

عوامل بسیاری در ظرفیت باربری شمعها موثرند و تشریح نحوه اثرگذاری هر یک از این عوامل به صورت تئوری کار بسیار دشواری است. چرا که بسیاری از این عوامل با یکدیگر در ارتباط بوده و بررسی اثر هر یک به تنهایی به معادلات پیچیده ای منجر خواهد شد که حل آنها براحتی میسر نمی باشد. در سالها اخیر استفاده از تتکنیک های آزمایش درجا در طراحی های ژئوتکنیکی جهت تعیین ظرفیت باربری شمع ها رو به افزایش است. آزمایش نفوذ استاندارد یا SPT هنوز متداولترین روش آزمایش درجا می باشد که بدلیل سادگی استفاده، ارزانی و وجود تجارب ارزنده محققان در این زمینه استفاده از این روش، بسیار مورد توجه مهندسین مشاور ژئوتکنیک قرار گرفته است. ظرفیت باربری شمعها ( q) معمولا از دو روش مستقیم و غیرمستقیم تعیین می گردد. در روش غیر مستقیم ابتدا از نتایج آزمایش SPT مشخصات مکانیکی خاک نظیر زوایه اصطکاک داخلی و مقاومت برشی زهکشی نشدهSu، تعیین گردیده و سپس با استفاده از این داده ها و روشهای تحلیل استاتیکی، طرفیت باربری شمع تخمین زده می شود. در روش مستقیم بین نتایج خام حاصل از آزمایش SPT و مقادیر مقاومت واحد نوک وجداری رابطه ای مستقیم برقرار می گردد و در مقایسه با روش غیرمستقیم از تخمین بهتری برخوردار است. در این مقاله روشهای مختلف تعیین ظرفیت باربری شمع ها با استفاده از آزمایش SPT با و بدون در نظر گرفتن تصحیح اثر سربار برروی تعدا ضربه ها مورد ارزیابی و مطالعه آماری قرار گرفته است. مقایسه آماری از طریق روشهای آماری ( روش اختلاف نسبی و روش احتمالی) صورت می پذیرد. این روشها با استفاده از داده های صحرایی و بارگذاری شمع در سایت های مختلف بر روی خاکهای ماسه ای انجام پذیرفته و مورد مقایسه آماری قرار گرفته است. مبنای مقایسه بارگذاری صحرایی بر روی شمع بوده که یکی از روشهای مرسوم در تخمین ظرفیت باربری شمعها می باشد. این تحقیق نشان می دهد که روش Aoki & de Alencar اصلاح شده دارای نتایج مناسب و قابل قبولی است.