سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مهدی مردانی فر – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های هیدرولیکی دانشگاه شهید باهنر کرمان
غلامعباس بارانی – استاد بخش مهندسی عمران دانشگاه شهید باهنر کرمان
علیرضا غفوری – کارشناس دانشکده کشاورزی

چکیده:

استفاده از آبشکنها یکی از روشهایی است که به طور معمول جهت حفاظت از سواحل و به منظور ته نشینی رسوبات در دهه های اخیر در رودخانه ها مورد توجه قرار گرفته است. آبشکنهایی که تا کنون مورد مطالعه و استفاده قرار گرفته اند عمدتا سازه هایی غیرقابل نفوذند که در مسیر مستقیم رودخانه ها استفاده شده اند و تقریبا تحقیقات و مطالعات خاصی پیرامون استفاده از این نوع سازه ها جهت کنترل رسوب در پیچ رودخانه ها و نفوذپذیر یا نفوذ ناپذیری آن صورت نپذیرفته است. در این تحقیق اثر آبشکنهای نفوذپذیر در حفظ پایداری ساحل در قوس یک کانال به کمک مدل فیزیکی بررسی شد. بدین منظور کانالی به عرض۷۳ سانتی متر و طول تقریبی ۱۱۵ متر به همراه دو دهنه آبگیر و قوسهایی با زوایای ۱۸۹، ۱۳۵،۹۰،۴۵ درجه دردانشگاه شهید باهنر کرمان ساخته شد و تحقیقات بر روی این مدل فیزیکی انجام گرفت. در این آزمایشات از رسوب با دانه بندی غیر یکنواخت که شباهت بیشتری به حالت رودخانه های طبیعی دارد استفاده شده است. نتیجه آزمایشات نشان از برتری و مزیت استفاده از این نوع آبشکن ها داشت. از بین آزمایشات مختلفی که در این راستا انجام پذیرفت، سه آزمایش به عنوان بهترین آزمایشات معرفی شدند.