سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: نهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

صدیقه غیاثی – کارشناس ارشد فیزیوتراپی، دانشگاه تربیت مدرس
گیتی ترکمان – دانشجوی دکتری فیزیک پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
سهراب حاجی زاده – استادیار فیزیولوژی و آمار، دانشگاه تربیت مدرس
علی اکبر شرفی – استادیار فیزیک شیمی، دانشگاه علوم پزشکی ایران

چکیده:

علیرغم وسعت تحقیقات انجام شد بر روی زخم های مزمن و حاد و بررسی اثر امواج فراصوتی بر ترمیم آنها، در زمینه اثر این امواج بر زخمهای فشاری کار اندکی شده است و نتایج به دست آمده از تحقیقات نیز ضد و نقیض می باشند، به همین منظور در این پژوهش تاثیر امواج فراصوتی و فنوفورزیس اسیداسکوربیک بر ترمیم زخم فشاری مورد مطالعه قرار گرفت.
نمونه های مورد آزمایش ۲۴ سر خوکچه هندی بود که به وسیله دستگاه تولید نیروهای مکانیکی با کنترل کامپیوتری در آنها زخم های فشاری درجه ۲ ایجاد شد. پس از گذشت ۷ روز از اعمال نیروی فشاری، حیوانات به طور تصادفی در ۴ گروه قرار گرفتند. گروه اول تحت درمان با دستگاه فراصوتی خاموش (کنترل)، گروه دوم تحت تابش امواج فراصوتی ۱ مگاهرتز با شدت ۰/۲W/CM² و ۲۰duty factor درصد، گروه سوم استعمال اسید اسکوربیک به صورت موضعی و گروه چهارم تحت درمان فنوفورزیس اسید اسکوربیک قرار گرفتند. درمان تا چهار هفته و هر هفته ۵ روز و هر روز ۱/۵ دقیقه ادامه داشت و به منظور ارزیابی ترمیم زخم پارامترهای حداکثر مقاومت کششی بافت ((srtess(N/mm²), fmax(g)، میزان درصد تغییر طول در قله منحنی تنش – کرنش بررسی شد، نتایج به دست آمده نشان داد که در گروه امواج فراصوتی سطح زخم در هفته اول درمان به طور معنی داری کاهش داشت (P=0/03) در هفته دوم درمان فنوفورزیس اسید اسکوربیک توانست سطح زخم را به طور معنی داری کاهش دهد (P=0/02). در پایان هفته چهارم درمان حداکثر نیروی تحمیل شده در بافت در گروه فنوفورزیس بیشترین مقدار را داشت ولی از نظر آماری معنی دار نبود، تنش در گروه امواج فراصوتی افزایش معنی داری از خود نشان داد (P=0/01). میزان درصد تغییرطول در قله منحنی تنش و کرنش و سطح زیر منحنی نیز در گروه فنوفورزیس اسید اسکوربیک برتری داشت ولی از نظر آماری معنی دار نبود.