سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: نخستین همایش آبخیزداری و مدیریت استحصال آب در حوضه های آبخیز

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

افلاطون امیری – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد و مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام کرمان
محسن بنی اسدی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد و مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام کرمان

چکیده:

این تحقیق به منظور بررسی تاثیر روش های مکانیکی حفاظت خاک در دامنه ها و تاثیر دو روش پپتینگ و کنتور فارو در مقایسه با شاهد وتاثر هر یک از روش ها در کاهش روان آب و جلوگیری از هرز آب و کنترل رسوب و افزایش رطوبت خاک با ۳ تیمار در ۳ تکرار در پای دامنه هایی با شیب حدود ۸ درصد به مرحله اجرا در آمده است.
به همین منظور کرت هایی به ابعاد ۱۵ ضربدر ۱۵ متر احداث و در منتهی الیه شیب هر کرت حوضچه هایی به منظور اندازه گیری روان آب و رسوب طراحی گردید. آماربرداری از روان آب و رسوب پس از هر بارندگی انجام گردید و در پایان هر فصل تجزیه و تحلیل آماری روی داده ها صورت گرفت. همچنین رطوبت خاک نیز در سه عمق اندازه گیری شد و موردمقایسه قرار گرفت.
نتایج بدست آمده حاکی از آن است که روش های بکار رفته تاثیر بسزایی در جلوگیری از روان آب داشته و با توجه به اینکه فرصت نفوذ آب به داخل زمین بیشتر می شود در نتیجه فرسایش کاهش رطوبت خاک افزایش می یابد. در مقابل میزان روان آب ایجاد شده در شاهد نسبت به دو سازه دیگر زیادتر بوده و این امر با افزایش مدتزمان بارش شدت می یابد در این تحقیق میدانی از بین روش های بکار رفته، کنتور فارو بیشتر از پپتینگ از بروز روان آب و فرسایش جلوگیری نموده است.
بررسی وضعیت رطوبلتی خاک نیز نشان داد که کنتور فارو و پپتینگ به ترتیب به میزان ۳۸ و ۱۹/۹ درصد رطوبت بیشتری را نسبت با شاهد داشته و همین امر یعنی افزایش رطوبتی خاک باعث تاثیر در پوشش عرصه تحقیق شده است. تجزیه و تحلیل آماری انجام شده نیز بیانگر آن است که اختلاف معنی داری در سطح ۱% بین تیمارهای اجرا شده نسبت به شاهد وجود دارد.