سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمدرضا سمیعی زنوزیان – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی شریف
علی اکبر ضیائی موید – استاد دانشگاه صنعتی شریف
کاظم پورآذرنگ – استاد دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

هدف از بکارگیری سیستم های ثابت سازی جراحی ستون فقرات، تحمل بخشی از بارهای وارده به ستون فقرات بهنگام ترمیم می باشد. انتقال مناسب نیرو، مستلزم برقراری استحکام لغزندگی مناسب مابین اجزای به کار گرفته شده این سیستمها (شامل راد و پیچ های پدیکولار) است. در این تحقیق نتایج حاصل از آزمایش لغزندگی برای پیچهای پدیکولار رایج در سیستم های جراحی ستون فقرات، با یکدیگر مقایسه شده است. استحکام لغزندگی مابین اجزا راد- پیچ پدیکولار، وابسته به مقدار نیروی اصطکاک میان آنها می باشد. با بکارگیری رادهای آجدار، رادهایی با قطر بالاتر، مغزی هایی با سطح تماس بیشتر و مغزیهایی با زایده هایی موسوم به نافی، استحکام لغزندگی گردید. به عبارتی دیگر، تمامی عوامل فوق با بالاتر بردن نیروی اصطکاک مابین اجزای درگیر، استحکام لغزندگی را افزایش می دهند.