سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

حمید زارع ابیانه – عضو هیات علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا
حمید بلالی – عضو هیات علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

آمار نشان می دهد که حدود ۱۰۰ هزار هکتار اراضی ابی در سطح استان همدان وجود دارد. طبق همین آمار در یک دوره ۱۰ ساله (۱۳۸۴-۱۳۷۴) حدود ۳۶۳۴۷هکتار تغییر سیستم آبیاری شده است. سیب زمینی چهارمین محصول کشاورزی پس از گندم، برنج و ذرت در سطح جهان و سومین محصول پس ازگندم و یونجه در سطح استان همدان است . در ارزیابی اقتصادی محصول سیب زمینی دو گزینه آبیاری سطحی و تحت فشار کلاسیک ثابت (بارانی) مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است. هزینه های تولید بر اساس استعلام قیمت نهاده های کشاورزی از سازمان جهاد کشاورزی در طول مراحل آماده سازی زمین، کاشت، داشت و برداشت محصول محاسبه شده است. سپس با انجام محاسبات اقتصادی شاخص های کارایی مصرف آب (WUE) ، سود خالص به ازای هر واحد آب مصرفی (NBPD) یا بازده ریالی و کارایی مصرف ریالی آب به ازای هر واحد از حجم آب محاسبه شدند. یافته های تحقیق نشان داد سیستم آبیاری تحت فشار دارای حداکثر محصول و درآمد از هر متر مکعب آب می باشد. ضمن انکه سیستم بارانی موفق به کاهش جمعیت آفات نیزشده است که سبب کاستن ازهزینه های دفع آفات میشود. لذا سیستم های آبیاری بارانی (کلاسیک ثابت) جهت مزارع سیب زمینی نسبت به روش نشتی قابل توصیه است.