سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: سومین همایش ملی مرتع و مرتع داری ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

موسی سلگی – کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی همدان
حمیدرضا وجدانی – کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی همدان

چکیده:

بهره برداری بهینه از زمین به عنوان یک منبع با ارزش در دسترس بشر، مستلزم اتخاذ دابیری همه جانبه است. در طی اعصار و قرون همواره ارزش زمین مورد تأکید بوده و در مقاطعی از تاریخ، زمین منشأ همه ثروت ها تلقی شده است. با این حساب رقابت کاربری های گوناگون در این خصوص اجتناب ناپذیر بوده و عموماً بازدهی اقتصادی زمین در انتخاب نوع کاربری، نقش اصلی و اولیه را داشته است. در این تحقیق دو نوع بکارگیری زمین، یعنی بهره برداری از زمین به عنوان مرتع طبیعی و بهره برداری به صورت کشت گندم دیم مورد مقایسه قرار می گیرد که در اینجا فقط به مقایسه اقتصادی موضوع پرداخته شده است. در استان همدان، با توجه به قرار گرفتن این منطقه در مرز مناطق مساعد و غیر مساعد برای کشت دیم و تراکم زیاد جمعیت روستایی و روندی که در تخریب و تبدیل مراتع به اراضی کشاورزی وجود داشته و دارد، ضرورت انجام این بررسی را بیشتر می نماید، روندی که غالباً در تضاد با مصالح محیطی بوده و حتی از مصالح اقتصادی نیز تبعیت ننموده و چه بسا که از انگیزه های اجتماعی، فرهنگی، قومی، تثبیت مالکیت و امثالهم ریشه گرفته باشد. در زمینه ارزش اقتصادی دیمزارها و مخصوصاً ارزش اقتصادی مراتع تاکنون مطالعاتی انجام شده است. در این تحقیق سعی شده است در محاسباتی از آمار و اطلاعات جدیدتر در مقایسه اقتصادی این دو نوع بهره برداری استفاده گردد. نتایج نشان دهنده مزیت نسبی اقتصادی بهره برداری از زمین به صورت مرتع نسبت به دیمزار است.