سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: سومین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محمدرضا رضائی – استادیار گروه زمین شناسی دانشکده علوم – دانشگاه تهران

چکیده:

یکی از مهمترین ویژگی های سنگهای مخزن هیدروکربوری قابلیت هدایت هیدرولیکی و یا به عبارت دیگر تراوایی آنهاست. تاکنون روش های متعددی به منظور محاسبه این پارامتر پیشنهاد شده است. یکی از این روش های تزریق جیوه با داخل سنگ و اندازه گیری گلوگاه خلل و فرج است که روش نسبتا پرهزینه ای است. در این مطالعه با استفاده از مجموعه کاملی از ماسه سنگهای با طیف وسیعی از تخلخل و تراوایی، اطلاعات حاصل از تحلیل گر تصاویر، نظیر اندازه سطح خلل وفرج، قطر خلل و فرج، اندازه حاشیه خلل و فرج که از یک میکروسکوپ الکترونی با گیرنده الکترون ثانوی بدست آمده با اطلاعات حاصل از تزریق جیوه مقایسه شده است. این مقایسه نشان می دهد که منحنی تجمعی اندازه سطح خلل و فرج شباهت بسیار نزدیکی را با منحنی تزریق جیوه نشان م یدهد. تاین بدان معنی است که از منحنی اندازه سطح خلل و فرج می توان به منظور محاسبه قطر گلوگاه خلل و فرج و نیز تخمین تراوایی و پیش بینی رفتار سنگ مخزن در طی تولید استفاده نمود.