سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سهیل آل رسول – کارشناس ارشد سازه و مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر
رضا عبداللهی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

چکیده:

با پیشرفت روزافزون صنعت و اقتصاد، زمان به عنوان یکی از با ارزشترین سرمایه های بشری شناخته می شود. پس از تجربه موفق اولین خط قطار سریع السیر به نام شین کانسن ( Shinkansen) در سال ۱۹۶۴، این صنعت نو روز به روز بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. با توجه به توانایی بالا و ایمنی فوق العاده این صنعت در جابجایی مسافر بی گمان در آینده نزدیک استفاده از آن در ایران نیز توجیه اقتصادی و استراتژیک خواهد یافت. در جهت بومی سازی صنایع وابسته به قطار سریع السیر باید در تمام زمینه ها تلاش نمود. در این میان طراحی پل های این قطار از جایگاه ویژه ای برخوردار است. سرعت بالاتر ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت مشخصات و نیروهای دینامیکی متفاوت همچنین نیروهای شتاب و ترمز که برای تامین مسافت معین توقف لازم است، از تمایزهای اصلی بارهای این ناوگان با قطارهای معمولی می باشد.