سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

احسان حیدرزاده – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی دانشگاه شهید چمران
مرتضی الماسی – استاد گروه مکانیک ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون دانشکده کشاورزی دا
سیاوش دهقانیان – استاد گروه اقتصاد کشاورزی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
ناصر شاهنوشی – استادیار گروه اقتصاد کشاورزی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

ماشین های کشاورزی و نیروی کار دو عامل مهم و هزینه بر در تولید محصولات کشاورزی می باشند، هدف از انجام این پژوهش، مقایسه روش های مختلف تولید گندم از نظر سطح فناوری ماشینی و بهره وری ماشین های کشاورزی و نیروی کار در ناحیه جلگه ای بخش مرکزی شهرستان مشهد بوده است . برای نمونه گیری از روش خوشه ای سه مرحله ای استفاده شد . داده های پژوهش، مربوط به سال زراعی – ۱۳۸۴ ۱۳۸۳ بوده و با استفاده از پرسشنامه و از طریق مصاحبه حضوری با ۱۶۹ کشاورز جمع آوری گردید . سیستم های تولید با استفاده از تعریف خاص برای هر سیستم به سه گروه مکانیزه، نیمه مکانیزه ونیمه سنتی تقسیم بندی شدند . شاخص میزان مکانیزه بودن برای کشاورزان سه گروه محاسبه شد وتجزیه واریانس نشان داد که اختلاف میانگین شاخص مکانیزه بودن بین سه سیستم در سطح احتمال %۱ معنی دار می باشد . برای هر یک از سیستم های مورد نظر، تابع تولید با شکل تابعی کاب – داگلاس برآورد گردید . برای محاسبه بهره وری هر یک از عامل های تولید ماشین های کشاورزی و نیروی کار، از روش داوان و بنزال استفاده گردید . تجزیه واریانس و مقایسه میانگین مر بوط به بهره وری ماشین های کشاورزی و نیروی کار سه
سیستم نشان داد که اختلاف میانگین بین سه سیستم در سطح احتمال %۱ معنی دار می باشد . مقایسات میانگیننشان داد که سیستم مکانیزه دارای بیشترین میزان بهره وری نیروی کار و ماشین های کشاورزی و سیستم نیمه مکانیزه دارای کمترین میزان بهره وری ماشین های کشاورزی و سیستم نیمه سنتی دارای کمترین میزان بهره – وری کارگر می باشد . بنابراین مکانیزاسیون می تواند افزایش بهره وری ماشین های کشاورز و نیروی کار را در پی داشته باشد .