سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش بین المللی مقاوم سازی لرزه ای

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علیرضا رهایی – دانشیار گروه مهندسی سازه، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
محمدرضا سلیمی – کارشناس ارشد زلزله
فرزاد حاتمی – دانشجوی دکترای تخصصی سازه

چکیده:

یکی از انواع رایج سیستمهای مقاوم در برابر بارهای جانبی، دیوارهای برشی با هسته فولادی است که مزیت عمده این نوع دیوارها قابلیت شکل پ ذیری ناشی از کمانش در ورق فولادی دیوار می باشد . دو راه حل کلی برای استفاده از این قابلیت وجود دارد که یکی استفاده از س خت کننده های فلزی و دیگری بهره گرفتن از پوشش بتنی است که از طریق برشگیرها به ورق فولادی متصل شده است که نوع دوم به دیوار برشی مرکب (کامپوزیت ) معروف می باشد. در این تحقیق ضمن بررسی تأثیر نوع اتصال تیر به ستون در دیوارهای برشی فولادی، اثر تغییرات فاصله برشگیرها در دیوارهای مرکب نیز مطالعه گردیده است . بدین منظ ور مدلهای مختلفی از این دیوارها به روش اجزاء محدود تحلیل شده است که بر اساس نتایج حاصله ، رفتار دیوار برشی فولادی مستقل از نوع اتصال تیر به ستون بوده و مقاومت برشی دیوار برشی مرکب نسبت عکس با فاصله بین برشگیرها دارد . بدین منظور با ارائه نمودارهایی ضمن ارائه نتایج ، فاصله مناسب بین برشگیرها نیز پیشنهاد شده است.