سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش سراسری طب اورژانس

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رضا شریعت محرری – بیمارستان امام خمینی – بخش اورژانس

چکیده:

پیش زمینه : در دفتگی قدامی شانه یکی از شایعترین موارد مواجعه به بخش اورژانس بیمارستان هاست. به شکلی ستنی ، تزریق داخل وریدی مخدرها و بنزودیازپین ها برای تسکین بیماران استفاده شده است، اما همواره بیم بروز عوارض جدی وجود داشته است.
هدف:
این مطالعه با هدف مقایسه تسکین ایجاد شده با تزریق لیدوکائین داخل مفصلی و پتیدین / دیازپام داخل وریدی برای جا اندازی در رفتگی قدامی شانه طراحی شد.
مواد و روش :
در این کارآزمایی بالینی تصادفی ، شاهد دار و غیر کور ، درهر یک از دو گروه ۲۴ بیمار دچاردر رفتگی قدامی تروماتیک و غیر عادتی مفصل گلنوهومرال ، مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان امام خمینی تهران، بررسی شدند . در یک گروه از تزریق داخل مفصلی لیدوکائین ۱% و در گروه دیگر از تزریق داخل وریدی پتیدین و دیازپام داخل وریدی برای تسکین بیماران استفاده شد. جااندازی بسته با روکشش- کشش متقابل(traction-countertaction) و توسط یک فرد انجام شد. میزان درد بیماران ، پیش از تزریق ، پس از تزریق ولی پیش از جااندازی و هنگام ترخیص ثبت با کمک یک مقیاس چشمی آنالوگ ۱۰۰ میلی متری شد. داده ها با آزمون پارامتری تحلیل شدند.
یافته ها:
متوسط درد ( برحسب میلی متر) در سه دوره ذکر شده در گروه لیدوکائین به ترتیب ۸/۱۰+-۳/۸۴ ، ۷/۱۷+-۶/۵۲ ، ۵/۱۷+-۳/۲۷ ، و در گروه پتیدین/دیازپام۵/۹+-۲/۸۳ ، ۷/۹+-۹/۵۷ ، ۸/۱۱+-۹/۲۳بود. که در هر دو گروه کاهش مشابهی را نشان می داد. ( همواره p<0/05) . عوارض جدی در هیچ موردی دیده نشده .
نتیجه گیری:
تزریق داخل مفصلیلیدوکائین در ایجاد تسکین برای کمک به جاندازی بسته درفتگی قدامی شانه به اندازه تزریق داخل وریدی پتیدین و ودیازپام موثر است.