سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهندس محمود درخشان – کارشناس ارشد مهندسی عمران- محیط زیست، دانشگاه شیراز
دکتر ایوب کریمی جشنی – عضو هیات علمی دانشکده مهندسی دانشگاه شیراز
مهندس سعید گواهی – کارشناس ارشد مهندسی عمران- محیط زیست، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد بهبه

چکیده:

از بزرگترین معایب دفن بهداشتی زائدات، اثرات سوء زیست محیطی شیرابه تولیدی حاصل از آن است. مهمترین اثر سوء زیست محیطی شیرابه، اثرات آن بر کیفیت آبهای زیرزمینی و سطحی، در صورت راهیابی به این محیطها است. برای کنترل کمیت و کیفیت شیرابه راهکارهای کنترلی بر روی مواد ورودی ( زاندات و آب)، محل دفن و خروجیها ( شیرابه و گاز) اعمال می گردد. ولی در هر صورت شیرابه در محل دفن تولید خواهد شد که ورود حجم کمی از شیرابه به خاک و سفره آب زیرزمینی می تواند سطح وسیعی از این منابع را آلوده سازد. با توجه به این موارد و قوانین موجود که مدام محدود کننده تر می شود، تصفیه شیرابه تولید شده از محل دفن ضروری و اجتناب ناپذیر خواهد بود. در این مقاله، نتایج بررسی ازمایشگاهی تصفیه پذیری شیرابه لندفیل شیراز با استفاده از دو سیستم UASB تک مرحله ای و UASB دو مرحله ای مورد بحث قرار گرفته است.UASB تک مرحله ای قادر بود که COD=30000mg/l را به COD=8700mg/l برساند که نشانگر ۷۱٪ حذف COD می باشد. UASB دو مرحله ای توانست که COD=30000mg/l را به COD=4350mg/l برساند که نشانگر ۸۵/۵٪ حذف COD می باشد. با توجه به اینکه COD خروجی از هر دو سیستم از مقادیر استاندارد بیشتر می باشد لزوم استفاده از سیستم هوازی بعد از مراحل UASB جهت کاهش بیشتر COD تا سطح استاندارد پیشنهاد می گردد و با توجه اینکه خروجی از UASB تک مرحله ای ( یعنی COD=8700mg/l) نمی تواند در محدوده بارگذاری آلی مجاز برای سیستمهای هوازی باشد سیستم UASB دو مرحله ای قبل از سیستم هوازی توصیه می شود.