سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: بیست و دومین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمدسعید جبل عاملی – دانشگاه علم و صنعت ایران
هوشنگ علیویردیلو – دانشگاه علم و صنعت ایران، موسسه تحقیقات ترانسفورماتور ایران ( دانشجو

چکیده:

کمبود منابع انرژی های فسیلی و نیز آلودگی های زیست محیطی این نوع از سوخت ها باعث شده است تا در قرن اخیر فعالیت های مختلفی جهت شناسایی و بکارگیری منابع پایدار انرژی صورت گیرد . در این میان پیل سوختی با راندمانی نسبتاً بالا یکی از گزینه های یادشده می باشد . از نزدیک به دو دهه گذشته ایران نیز به طور پراکنده وارد تحقیق و توسعه در ان زمینه شده است . در این مقاله سعی شده است با ترکیبی از روش های کیفی و کمی سطح تکنولوژی پیل سوختی کشور در مقایسه با سطح این تکنولوژی در چند کشور پیشرو، با استفاده از مدل قابلیت تکنولوژیک مورد
بررسی قرار گیرد . مطالعات صورت گرفته نشان می دهند که میزان توانمندی کشور در تکنولوژی پیل سوختی به دلیل وجود برخی مشکلات از قبیل نوپایی و عدم وجود برنامه ملی مشخص در این زمینه به صورت یک شاخص کمی در بازه ۱,۲۵-۵,۲۵ از ۲۰ می باشد . در پایان سعی شده تا ضمن بررسی موانع موجود بر سر راه توسعه این صنعت در کشور، راهکارهایی جهت کمک به رفع این موانع ارائه گردد