سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

یوسف نیک نژاد – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی – آمل
همت اله پیردشتی – عضو هیات علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
مرتضی نصیری – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات برنج کشور (معاونت مازندران- آمل)

چکیده:

به منظور مقایسه خصوصیات کیفی راتون سه رقم برنج رایج منطقه، آزمایشی در موسسه تحقیقات برنج کشور – معاونت مازندران (آمل) در سال ۱۳۸۵ در قالب طرح بلو ک های کامل تصادفی در سه تکرار اجراء گردید . در این تحقیق سه رقم به نام های طارم محلی، طارم هاشمی و رشتی سرد مورد استفاده قرار گرفت و صفاتی از قبیل عملکرد دانه، راندمان تبدیل، درصد پوسته، سبوس، برنج کامل، درجه تبدیل، طول دانه قبل و بعد از پخت، میزان آمیلوز، غلظت ژل و دمای ژلاتینه شدن تعیین شدند. نتایج نشان داد که ارقام برنج به جز در مورد صفات درصد سبوس، درصد برنج کامل و خرده، طول دانه قبل از پخت، مقدار آمیلوز و غلظت ژل، در بقیه صفات تفاوت معنی داری نداشتند. بر اساس مقایسه میانگین بالاترین درصد برنج کامل (۶۱/۸ درصد) و غلظت ژل (۳۵/۰) مربوط به رقم طارم محلی بود . همچنین بیشترین درصد خرده (۱۱/۷ درصد ) به رقم طارم هاشمی تعلق داشت . عملکرد دانه با میزان آمیلوز ( **r=0/53 ) درجه ژلاتینه شدن ( **r=0/64 ) و همبستگی منفی و معنی داری داشت . با توجه به نتایج به دست آمده میتوان گفت که هر سه رقم مورد آزمایش از توانایی تولید راتون خوبی برخوردار بوده و شناخت توانایی ژنتیکی آنها می تواند به به نژادگران در جهت بالابردن توانایی تولید راتون کمک نماید.