سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

نعمت اله خراسانی – دانشکده منایع طبیعی دانشگاه تهران، گروه محیط زیست
رضا رفیعی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، گروه محیط

چکیده:

افزایش جمعیت و به ویژه تغییر در الگوهای مصرف در دهه های اخیر، سبب شده است که حجم پسماند تولید شده در شهرها افزایش یابد. در مقابل، افزایش سطح استانداردهای زیست محیطی و مخالفتهای همگانی باعث شده است انتخاب محلهای مناسب دفن و سایر تاسیسات در فواصل نزدیک شهرها غیر ممکن شود. هدف از این مطالعه بررسی به کارگیری استگاههای انتقال در شبکه جمع آوری و حمل و نقل مواد زائد جامد در شهر مشهد است. به این منظور با توجه به وضعیت حاضر نظام مدیریت شهر، دو سناریو حمل مستقیم و انتقال با به کارگیری ایستگاه انتقال در نظر گرفته شد. برای محاسبه فاصله ها، مرکز ثقل در هر یک از مناطق مشخص شد و با توجه به این نقاط فواصل بین مراکز تولید، ایستگاه انتقال و محل دفن محاسبه شد و براساس این فواصل، کل سوخت مصرفی و میزان آلاینده خروجی محاسبه و نتایج به دست آمده به وزن کل پسماند حمل شده در هر سناریو تقسیم شد. برای انجام مقایسه، آلاینده های خروجی و میزان مصرف انرژی، در سه طبقه مصرف منابع انرژی، صدمه به سلامت انسانها و صدمه به اکوسیستم طبقه بندی شد و به هر طبقه با توجه به اهمیت آن وزن داده شد و امتیاز نسبی در هر سناریو محاسبه و بر اساس آن گزینه مناسبتر انتخاب گردید.نتایج نشان داد، علی رغم این که محل دفن در سناریوی اول بود، مقادیر کمتری آلاینده به ازای هر کیلوگرم پسماند انتقال یافته تولید می شود و همچنین انرژی کمتری مصرف می شود. با توجه به نتایج این پژوهش، پیشنهاد می شود در مواردی که فاصله محل دفن از مراکز ثقل تولید پسماند زیاد است، برای کاهش هزینه های مدیریت پسماند شهری، گزینه احداث ایستگاه انتقال مورد بررسی قرار گیرد.