سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

عباس میاهی پور – پژوهشکده علوم و فناوری گروه شیمیایی ساصد
بابک بنکدار پور – گروه بیوتکنولوژی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
علی بهرامی – گروه مهندسی بیوشیمی، مرکز آموزشی و تحقیقاتی علوم و فناوری زیستی، دان

چکیده:

ملاس چغندرقند و نیشکر، که محیطهای کشت صنعتی مورد استفاده در تولیداتانول به روش تخمیر می باشند، دارای تفاوتهایی از نقطه نظر قیمت، کدورت و ترکیب مواد مغذی هستند که این تفاوتها بر روی بهره وری تولید اتانول می تواند تاثیر گذار باشد. در این تحقیق اثر استفاده از محیطهای کشت حاوی مخلوطهای مختلف ملاس نیشکرتصفیه شده و نشده و چغندرقند بر روی رشد مخمر ساکارومیسس سرویزیه و تولید اتانول توسط آن مورد بررسی قرار داده شده است. نتایج حاصله نشان میدهد که میزان رشد مخمر با تصفیه ملاس نیشکر ۱۳/۴ درصد کاهش یافته و به میزان رشد مخمر در ملاس چغندرقند نزدیک می گردد که این مساله می تواند بیانگر حذف نسبی ترکیبات مفید و ضروری رشد موجود در ملاس نیشکر بواسطه عمل تصفیه باشد. بعلاوه کاهش غلظت ملاس نیشکر در محیط کشت نیز باعث کاهش قابل ملاحظه در میزان رشد مخمر گردید. بعنوان مثال میزان رشد مخمر در محیط کشت حاوی ملاس نیشکر تصفیه نشده خالص ۲۲/۹ درصد بالاتر از محیط کشت حاوی ملاس چغندرقند خالص بوده است.نتایج آزمایشات تولید اتانولنشان داد که در محیط کشت حاوی ملاس نیشکرخالص نسبت به محیطهای مخلوط ملاس نیشکر و ملاس چغندر اتانول بیشتر و در زمان کوتاهتر تولید می گردد. کمتر بودن زمان تولید را می توان به بیشتر بودن جمعیت مخمری در محیط کشتهایی که حاوی ملاس نیشکر بیشتری می باشند نسبت داد.