سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش بین المللی مقاوم سازی لرزه ای

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدقاسم وتر – عضو هیئت علمی پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله ،Ph.D
علیرضا رضائیان – دانشجوی دکتری سازه دانشگاه علم و صنعت ایران، عضو هیأت علمی دانشگاه آز

چکیده:

هدف این مقاله معرفی و کاربرد مطالعات تحلیلی و آزمایشگاهی انجام شده بر روی قاب های مهاربندی شده هم مرکز شکل پذیر و مقایسه رفتار لرزه ای آن با قاب های مهاربندی شده هم مرکز معمولی (OCBF) میباشد.آئین نامه های طراحی لرزه ای سازه ها که برای ساخت سازه های جدید کاربرد دارند، سطوح عملکردی را تعریف نموده اند و انتظار می رود که سازه هایی که با آنها طراحی م ی شوند، حداقل سطح عملکرد ایمنی جانی را بدست دهند. برای بررسی این نکته در قاب های مهاربندی شده هم مرکز ، یک ساختمان ۶ طبقه با سیستم های مهاربندی هم مرکز معمولی بر اساس استاندارد ۲۸۰۰ ویرایش ۳ طراحی شد . برای مقایسه همان سازه مجددا بابادبندهای پیشنهادی براساس آئین نامه ۲۰۰۵ AISC طراحی گردید . در مرحله بعد این دو سازه با با دستورالعمل بهسازی لرزه ای ساختمانها ی موجود ، ارزیابی شد ند. نتایج مطالعات حاکی از آن است که حتی در ساختمانهای با اهمیت زیاد (I=1.2) با سیستم مهاربندهای هم مرکز معمولی ، عملکرد ایمنی جانی تأمین نمی شود . اما برای همانسازه با سیستم مهاربند هم مرکز شکل پذیر پیشنهادی ، سطح عملکرد ایمنی جانی تامین می شود .نتیجه نهائی آن که کاربرد مهاربند هم مرکز شکل پذیر پیشنهادی نه تنها موجب بهبود رفتار لرزه ای سازه می شود ،از لحاظ اقتصادی نیز کاهش در وزن ستونها و فونداسیونها را به همراه دارد.