سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

داود شاهسونی – دانشکده ریاضی، دانشگاه صنعتی شاهرود
حمید طاهری شهر آئینی – گروه مهندسی محیط زیست، بخش مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانش

چکیده:

مدل‌سازی توزیع مکانی باران در یک حوضه آبریز به دلیل وابستگی شدید دبی خروجی به مقدار بارندگی، از اهمیت فراوانی برخوردار است. تاکنون روشهای متفاوتی برای مدلسازی توزیع مکانی بارش ارائه شده که در بین آنها روش Thin plate Spline Surfaces (TPSS) به دلیل قابلیت‌های ویژه‌اش از توجه و اهمیت خاصی برخوردار است و به وفور جهت مدلسازی پراکنش مکانی بارش مورد استفاده قرار گرفته است. روش Multivariate Adaptive Regression Spline (MARS) که یک روش رگرسیونی ناپارامتری است، از جدیدترین روش‌هایی است که بندرت برای مدلسازی مکانی بارش به کار رفته است اما ساختار این روش گویای تواناییهای ویژه آن می‌باشد. در این مطالعه برای مدلسازی توزیع مکانی بارش در حوضه آبریز کارون، برای اولین بار از روش MARS استفاده شده و قابلیت‌های این روش با روش TPSS مورد مقایسه و ارزیابی قرار گرفته است. داده‌های بارش سالانه بیش از پنجاه ایستگاه باران‌سنجی از سال ۱۳۷۲ تا سال ۱۳۸۰ در این تحقیق مورد استفاده قرار گرفته است که این داده‌ها به دو بخش، جهت کالیبراسیون پارامترهای مدلها و اعتبارسنجی مدلها، تقسیم شده و مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج نشان داد که روش MARS تنها به کمک دو متغیر طول و عرض جغرافیایی می‌تواند نتایجی بهتر از روش TPSS ارائه نماید لذا می‌توان روش MARS را به عنوان یک گزینه جدید، مناسب و کارا جهت مدلسازی مکانی بارش معرفی نمود.