سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ابراهیم رحیمی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های ابی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
مجید رحیم پور – استادیار بخش مهندسی آب، دانشگاه شهید باهنر کرمان
سعید اصطهباناتی – کارشناس ارشد بخش مهندسی آب، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

مقاطع مرکب از یک مقطع اصلی و یک یا دو پهنه سیلابی تشکیل شده اندتا وقتی که جریان در مقطع اصلی جاری است میتوان پارامترهای جریان را از طریق روابط مقاومت جریان نظیر معادله مانینگ و … بدستآورد. بتدریج که عمق آب اضافه شده و وارد سیلاب دشت می شودبا تغییر اندکی درعمق جریان، پیرامون مرطوب در مقایسه با سطح مقطع تغییرات زیادی پیدا کردهو در نتیجه شعاع هیدرولیکی کاهش می یابد که باعث می شود تا تخمین ظرفیت جریا ن در مقاطع مرکب دور از واقعیت باشد. تحقیقات زیادیدر اینزمینه انجام شده و روشهای زیادی نیز ارائه شده است در این مقاله ۱۰ روش تخمین دبی در این مقاطع بررسی و با هم مقایسه شد. محاسبات مربوط به این روشها بوسیله یک برنامه کامپیوتری (به زبان c++) انجام شده و دبی محاسبهشده هر روش به عنوان خروجی می باشد. برای مقایسه نتایج این روش ها با داده های واقعی، از داده های مربوط به یک فلوم آزمایشگاهی استفاده شد. با توجه به محاسبات و مقایسه های انجام شده، روشهای مجزا سازی قائم تخمینهای نزدیک به واقعیت و روش های مجزا ساززی افقیتخمینهای دور از واقعیت رانشان می دهند.