سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: همایش ملی مدیریت اراضی – فرسایش خاک و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

حمید عظیمی – پژوهشکده اقلیم شناسی، سازمان هواشناسی کشور، مشهد
جواد بداق جمالی – پژوهشکده اقلیم شناسی، سازمان هواشناسی کشور، مشهد
حسین موقرمقدم – پژوهشکده اقلیم شناسی، سازمان هواشناسی کشور، مشهد
علی قیامی – پژوهشکده اقلیم شناسی، سازمان هواشناسی کشور، مشهد

چکیده:

طبق تخمین سازمان خوار و بار جهانی هر سال بیش از ۷۵ میلیارد تن خاک از سطح کره زمین فرسایش می یابد که برابر ۱۳۴ تن در کیلومتر مربع می باشد که این ۷۵ میلیارد تن خاک فرسوده شده معادل از بین رفتن خاکی به عمق ۲۵ سانتیمتر از ۲۰ میلیون هکتار می باشد. [رفاهی، ۱۳۷۵] اهمیت خسارت حاصل از فرسایش از آن جهت است که برای تشکیل این عمق از خاک زمان بسیار زیادی لازم است حال انکه از بین رفتن آن در زمان کوتاهی صورت میپذیرد. با توجه به وضعیت کنونی کشور از لحاظ آب و تامین منابع آن طرح ابخوانداری از اهمیت ویژه ای برخورار می باشد. دراین مقاله سعی شده است که علاوه بر مقایسه شدت فرسایش خاک در حوضه آبخیز کاشمر قبل و بعد از اجرای طرح آبخوانداری به اهمیت این پروژه از دیدگاه خشکسالی نی زاشاره شود. نتیجه گیری حاصل از این مقایسه بصورت کاهش شدت فرسایش خاک در حوضه می باشد که با کاهش اتلاف آب، کاهش خسارت ناشی از روانای و کاهش شدت خشکسالی همراه می باشد . همچنین از دیگر پیامدهای آن افزایش سطح آبهای زیر زمینی، افزایش پوشش گیاهی و در نهایتجلوگیری از مهاجرت روستائیان و اشتغال زایی می باشد.