سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش خاک، محیط زیست و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

سعید کلیچ – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه خاکشناسی دانشگاه زنجان
احمد گلچین – دانشیار گروه خاکشناسی دانشگاه زنجان

چکیده:

در بسیاری از نقاط جهان، ساختمان خاک و پایداری آن برای فعالیت های کشاورزی نا مطلوب گردیده است. عواملی همچون افزایش میزان سدیم تبادلی، کاهش میزان ماده آلی خاک و کاهش فعالیت موجودات خاکزی در این امر دخالت ۲ دارند. خاکهای شور و سدیمی از مشخصه مناطق خشک و نیمه خشک بوده که در کشور ما وسعتی در حدود ۱۵ تا ۶ میلیون هکتار، یا به عبارتی ۱۰ تا ۱۵ درصد مساحت ایران را به خود اختصاص داده است[ ۵]. عدم اصلاح خاکهای شور و سدیمی و شسته شدن املاح از این خاکها در اثر بارندگی و آبیاری باعث تبدیل شدن این خاکها به خاکهای سدیمی شده که به مراتب خصوصیات فیزیکی نامطلوبتری دارند. در صورتی که این امر اتفاق بیفتد، نتایجی همچون افزایش پراکنش رسها، نابودی ساختمان خاک، تشکیل سله در سطح خاک، کاهش سرعت نفوذ آب به خاک، افزایش روان آب سطحی و در نهایت فرسایش خاک را به دنبال خواهد داشت که همگی سبب کاهش باروری، از بین رفتن خاک و دشواری کشت و کار در این خاکها خواهد شد[ ۶]. یکی از روشهای اصلاح خاکهای شور و سدیمی استفاده از مواد اصلاحی ارزان قیمت و کم هزینه مثل ضایعات آلی می باشد. با توجه به اینکه مواد آلی یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار درکیفیت خاک است، می تواند نقش بسیار مهمی در تثبیت ساختمان و بهبود خصوصیات فیزیکوشیمیایی خاک داشته باشد[ ٧] هدف این تحقیق بررسی تاثیر ضایعات آلی مختلف، در اصلاح و بهبود خصوصیات فیزیکوشیمیایی یک خاک شور و سدیمی و مقایسه تاثیر ضایعات آلی اسیدی و غیر اسیدی در این ارتباط می باشد.