سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

کریم باقرزاده – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات منابع طبیعی استان اصفهان
بابک بحرینی نژاد – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات منابع طبیعی استان اصفهان,
محمد مهدی برازنده – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگلها مراتع

چکیده:

با توجه به نیاز کارخ انجات داروسازی به مواد اولیه گونه های داروئی استاندارد، کشت وتولید آن ها اهمیت دارد . به لحاظ تاثیر شرایط مختلف اکولو ژیک بر روی عملکرد محصول ( ٣) قبل از اقدام به کشت لازم است مناطق مختلف از نظر عملکرد محصول با همدیگر مقایسه گردند و منطقه مناسب جهت کشت گیاه انتخاب گردد . در این تحقیق عملکرد گل گیاه داروئی بابونه با نام علمی Matricaria chamomilla از خانواده Asteracae مورد بررسی قرار گرفت . این تحقیق در سال های ٨١ تا ٨٣ در چهار منطقه گلپایگان، داران، اصفهان و سمیرم به ترتیب با ارتفاع ۱۸۰۰، ۲۳۰۰، ۱۶۱۲، و ۲۳۰۰ متر از سطح دریا و اقلیم های استپی، استپی سرد، نیمه بیابانی خفیف و استپی سرد اجرا گردید. بذر گیاه در کرتهایی به ابعاد ۵*۴ متر روی ٦خط به فاصله ۵۰ سانتی متر در سه تکرار کشت گردید . در زمان گلدهی و در سه چین پس از حذف حاشیه گلها برداشت و پس از خشک شدن توزین و نتایج حاصله در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی آنالیز گردید . آنالیز واریانس نتایج بدست آمده نشان می دهد که در سه سال متوالی از نظر تولید گل خشک اختلاف بین مناطق مختلف بسیار معنی دار است . در سال اول حداکثر گل خشک به میزان ۱۰۸۴/۴۴ کیلوگرم در هکتار در اصفهان، در سال دوم حداکثر محصول در داران و اصفهان به ترتیب با میانگین ۱۴۹۱/۶ و ۱۴۵۲/۵۵ کیلوگرم در هکتار گل خشک و در سال دوم کمترین میزان گل خشک با میانگین ۱۱۰۱/۱ کیلوگرم در هکتار در سمیرم تولید شده است سه منطقه دیگر با یکدیگر اختلاف معنی دار ندارند. ولی حداکثر محصول با میانگین ۱۵۲۷/۱۹ کیلوگرم در هکتار گل خشک در اصفهان و پس از آن ۱۴۷۳/۲۹ کیلوگرم در هکتار گل خشک در داران تولید شده است . با توجه به نتایج بدست آمده در اینتحقیق از نظر تولید گل خشک بابونه در اصفهان و داران نسبت به دو منطقه دیگر در اولویت قرار دارند وجهت کشت گیاه M. Chamomilla در استان توصیه می گردند.