سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مزدک رساپور – کارشناس ارشد مکانیزاسیون- کارشناس آموزش و پژوهش سازمان بازیافت تهران
سید مسعود کمالی – کارشناس ارشد مکانیزاسیون- کارشناس شرکت ساخت ماشین و ابزار تراکتور سازی
سیاوش عباسی – کارشناس آموزش و پژوهش سازمان بازیافت تهران
تورج نصرآبادی – دانشجوی دکتری مهندسی محیط زیست دانشگاه تهران

چکیده:

میزان مواد زاید به موازات افزایش جمعیت در جهان روز به روز در حال افزایش می باشد. مواد زاید آلی نقش مهمی در آلودگی محیط زیست دارند. از سوی دیگر در دهه اخیر فرآیند تولید کمپوست به عنوان یک فرآیند تیمار بیولوژیکی مواد زاید آلی, ناشی از منابع مختلف با هدف بازیافت, تثبیت و کاهش وزن مواد زاید جامد به شکل کمپوست متداول گشته است.فرآیند کمپوست را می توان به عنوان بهترین روش بازیافت بخش آلی مواد زاید جامد شهری ذکر نمود چرا که محصول آن یک ماده قابل استفاده در کشاورزی بوده که قادر است کمبود شدید مواد آلی بسیاری از خاک هایکشاورزی که به دلیل کاهش استفاده از مواد آلی در برنامه کوددهی محصولات کشاورزی به وجود آمده است را تعدیل نماید. در مطالعه حاضر اثر روش های مختلف هوادهی بر فرآیند تولید کمپوست با استفاده از سه روش ویندرو, بیومکانیکال وطبیعی با هدف یافتن مناسب ترین روش هوادهی جهت تیمار مواد زاید جامد شهری مورد بررسی قرار گرفتند. بدین منظور پارامترهای دما, pH, EC, محتوای رطوبت, درصد کربن آلی, ازت, , پتاسیم و فسفر اندازه گیری شدند. عملیات نمونه برداری در مدت ۶ ماه انجام این پروژه, ۷ مرتبه و به صورت ماهیانه انجام شد.نتایج نشان داد که کمپوست تولیدی به روش طبیعی دارای بالاترین ارزش کودی و کمترین تلفات ازت در مقایسه با سایر روش ها می باشد در حالیکه روش ویندرو سریع ترین روش تولید کمپوست بوده است که کاهش بیشتر و سریع تر کربن آلی در آن نسبت به سایر روش ها بیانگر این مطلب می باشد. همچنین نتایج این تحقیق نشان داد که سیستم بیومکانیکال در تولید کمپوست از مواد زاید جامد شهری دارای نواقصی بوده که بایستی در جهت بهینه سازی عملکرد این سیستم برطرف گردند.