سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

حمیدرضا متین فر – استادیاردانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان – خرم آباد، دانشگاه لرستان،
فریدون سرمدیان – استادیار دانشکده مهندسی آب وخاک، دانشگاه تهران – کرج، پردیس کشاورزی وم
سیدکاظم علوی پناه – دانشیار گروه کارتوگرافی دانشگاه تهران – دانشگاه تهران، دانشکده جغراف

چکیده:

با توجه به محدودیت منابع طبیعی تجدیدشونده، افزایش اطلاعات از منابع زمینی وآشنایی با روشها وابزارهای کسب اطلاعات به شیوه مدرن برای نیل به توسعه پایدار ضروری است . یکی از با ارزش ترین منابع طبیعی تجدید شونده خاک است که ازمهمترین منابع زمینی و زیربنای تمدن بشری محسوب می شود و بعنوان بسترحیات از اهمیت ویژهای برخوردار است . خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک معرف توان تولید اراضی می باشد . بنا بر این مطالعه این خصوصیات از دیرباز مورد توجه برنامه ریزان محیطی و مدیران منابع اراضی و طبیعی بوده است . برای تأمین غذا، پوشاک و مسکن بشر نیازمند اعمال مدیریت مفید براین منبع محدود می باشد . یکی از ابزارهای ضروری برای مدیریت منابع طبیعی نقشه خاک می باشد که اطلاعاتی از وسعت، توزیع جغرافیایی، محدودیتها و قابلیتهای خاکها را ارائه می نماید . نقشه خاکی که به روش معمول و براساس دانش شخصی و تجزیه و تحلیل عکس های هوایی تهیه شده باشد عاری ازخطا نیست، از طرف دیگر روشهای معمول شناسایی خاک نیازمند نمونه برداری های متراکم و تجزیه های آزمایشگاهی است که این گونه عملیات نیازمند صرف وقت وهزینه های فراوان می باشد . در حالی که تصاویرماهواره ایبا قدرت تفکیک طیفی، رادیو متری و زمانی بالاتر نسبت به عکسهای هوائی، وسعت دید و قابلیت پردازش رقومی به نظر می رسد روشی ارزانتر وسریعتر برای دستیابی به اطلاعات اراضی و خاکها باشد . [۲] سریواستاوا و ساکسنا [۴] داده های سنجنده LISS_III و باند پانکروماتیک با قدرت تفکیک طیفی ۵/۸ متر ماهواره IRS را به منظور تولید نقشه بزرگ مقیاس خاکهای منطقه ماهراشترای هندوستان بکار بردند . به کمک نقشه توپوگرافی و مشاهدات زمینی تصویر رنگی تفسیر چشمی شد و از آن نقشه های شیب، کاربری / پوشش اراضی و شکل اراضی تهیه گردید . نتایج این تحقیق نشان داد که با تلفیق تصاویر و کمک گرفتن از نقشه توپوگرافی و داده های زمینی نقشه بزرگ مقیاس خاک (۱:۱۲۵۰۰) را با صرف وقت و هزینه کمتری می توان تولید نمود .
دیویدی و سرینیواس [۳] داده های ماهواره IRS-IC را جهت شناسایی خاکهای تحت تاثیر شوری در جلگه های آبرفتی گنگ هندوستان استفاده نمودند . آنها موفق شدند سطوح مختلف شوری را با پردازش رقومی تصاویر وبکار گیری داده های میدانی تفکیک نمایند . طاهرزاده [۱] با استفاده از داده های TM و MSS منطقه جنوب و جنوب غربی اهواز را با تفسیر بصری، جهت شناسایی و تفکیک زمین های شور مورد بررسی قرار داد . نتایج حاصل بیانگر توانایی این داده ها جهت تفکیک کاربری های زراعی و غیر زراعی از زمین های شور بوده است . هدف از این تحقیق ارزیابی قابلیت تصاویر ماهواره ای برای شناسایی خاکهای منطقه خشک آران و بیدگل و مقایسه قابلیت سنجنده های MSS و LISS_IIIدر تفکیک خاکها می باشد