سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

روح الله حمیدی مطلق – دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی
ایرج نحوی –
گیتی امتیازی –
سراحی عابدینی فر –

چکیده:

تبدیل محتوای کربوهیدراتی موجود در توده ها و پس مانده های گیاهی به اتانول سوختی، به منظور جلوگیری سوخت های تجدیدناپذیر فعلی با این سوخت ها، یکی از مهمترین چالش های قرن اخیر در جهان است .در این مطالعه مدلی از مخلوط قندهای حاصل از هیدرولیز این توده ها شامل گلوکز، زایلوز، مانوز و گالاکتوز با غلظت کلی ۸۰g/l ساخته شده و توانایی تخمیر این مخلوط در کشت بسته و در هوادهی ۱۰۰rpm در ساکارومایسس سرویسیه با مخمری از جنس کاندیدا و قارچ مخمری شکل آئروبازدیوم پلولانس جداسازی شده از خاکهای ایران مقایسه شد. سویه کاندیدای جداسازی شده بهترین گزینه برای تخمیر قندهای مخلوط در این غلظت بود ( ماکسیم اتانول ۲۰/۱g//l). ساکارومایسس از سرعت بالایی در تخمیر هکزوزها برخوردار بود، اما به دلیل عدم توانایی در تخمیر زایلوز از کارایی کمی برخوردار بود (ماکسیم اتانول ۱۴/۲۵g/l). قارچ آئروبازدیوم نپولولانس نیز،همانند سایر قارچ ها، دارای سرعت و کارایی کمتری در تخمیر مخلوط قندها بود ولی با توجه به توانایی آن تخمیر زایلوز غلظت نهایی اتانول در در ۹۶ ساعت به ۱۵/۹۵g/l رسید.