سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سید مرتضی مرندی – استادیار بخش مهندسی عمران دانشگاه شهید باهنر کرمان و مدیر مرکز تحقیق
علی اکبر مقصودی – استادیار بخش مهندسی عمران دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمدحسین باقری پور – استادیار بخش مهندسی عمران دانشگاه شهید باهنر کرمان
امیرعباس جمشیدی خوش – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک خاک و پی دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

کاربرد انواع مختلف مواد افزودنی مانند امولسیون ،کف قیر ،سیمان و آهک بعنوان عامل تثبیت کننده از سالهای متمادی وجود داشته است. این مواد به تنهایی و یا ترکیبی از آنها به لایه های اساس ، زیر اساس و لایه های بازیافتی روسازی اضافه می شود. کاربرد ترکیب کف قیر- سیمان و امولسیون- سیمان در سالهای اخیر و با ساخت تجهیزات و ماشین آلات جدید که اجرای سریع عملیات و امکان تهیه مخلوطی یکدست با ویژگی های تراکمی مناسب را در تثبیت فراهم نموده است در اکثر نقاط جهان مورد توجه واقع شده است. با گسترش روزافزون در بکارگیری مخلوط های سیمان – امولسیون و سیمان – کف قیر هنوز ویژگی هایترکیبات فوق و تاثیرگذاری آنها بر عملیات تثبیت و همچنین کارایی آنهابطور کامل روشن نگردیده است. در این مقاله مسائل اجرایی و آزمایشات لازم در طرح مخلوط و کنترل کیفیت ها در مطالعه موردی احداث جاده ۱۲۲ کیلومتری دوغارون- هرات افغانستان مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج این تحقیق نشان می دهد که لایه تثبیت شده با کف قیر و سیمان ویژگی مقاومتی بهتری داشته و از لحاظ اقتصادی بصرفه تر می باشد. لیکن ، کاربرد امولسیون در فصول سرد سال مناسب تر بوده و مخلوط یکدست تری را فراهم می نماید.