سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

فاطمه السادات نماینده –
عباس اسماعیلی –
سیدمحمود قاسمپوری –
ثمر مرتضوی –

چکیده:

سواحل بندر عباس با طیف وسیعی ازپدیده‌های آلاینده مثل صنایع پتروشیمی، جنگ‌های خیج فارس و حمل و نقل نفت، آلوده شده است.در این مطالعه میزان جیوه کل در پنج گونه از میگوهای بندر عباس به عنوان یک شاخص زیستی اندازه گیری شد .این مطالعه بر روی ۶۴میگو از پنج گونه میگوی ببری سبز Penaeus semisulcatus ، میگوی موزیPenaeus merguiensis ، میگوی چکو یا سرتیز کوچک Metapenaeus stabbingi ، میگوی سفید یا سرتیز بزرگMetapenaeus affinisو میگوی خنجری Parapenaeupsis stylifra که از سایت نمونه گیری بندر عباس جمع آوری شده بود انجام گردید. غلظت جیوه با دستگاهmercury analyzer مدل Leco AMA 254 با کالیبراسیونAuto selectو روش کار با شماره استانداردASTM D6722اندازه گیری شد. غلظت جیوه به صورت Mean ±SDبا P.value= 0.05 گزارش شد.میانگین غلظت جیوه در عضله گونه میگوی ببریmg/kg0/56± ۰/۷۶در میگوی سرتیز خنجری mg/kg 0/4± ۰/۱در میگوی سرتیز سفیدmg/kg0/4±۰/۵ در میگوی سرتیز کوچک mg/kg 0/1± ۱/۱ و در میگویموزیmg/kg 0/04±۰/۰۸ بود.تفاوت معنی داری (P=0.0001)بین همه گونه‌های صید شده از بندر‌عباس دیده شدبیشترین غلظت جیوه در گونة سرتیز کوچک مشاهده شد که به نظر می رسد به علت عوامل بیولوژیکی، چرخه زیستی و نیز وابستگی بیشتر به بستر باشد. همچنین غلظت جیوه در عضله گونة ببری بیشتر از موزی مشاهده شد که به نظر می رسد به علت ترجیح دادن بستر گلی، رفتارحفاری و سایر عوامل بیولوژیکی و فیزیولوژیکی باشد.