سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی خیرالدین – دانشیار دانشکده مهندسی دانشگاه سمنان
سعید محب شاهدین – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه دانشگاه سمنان

چکیده:

در طول یک زلزله شدید مقدار زیادی انرژی دینامیکی به سازه اعمال می شود. تمامی آیین نامه های معتبر زلزله تصدیق می کنند که اتلاف انرژی لرزه ای از طریق رفتار الاستیک موادروشی غیر اقتصادی است. یک روش معمول این است که ساختمان تسلیم شود، اما این تسلین بایدکنترل شده و از راهی مناسب و مطمئن صورت گیرد. یک ایده این است که تسلیم درالمانهای طراحی شده یا فیوزهای سازه ای روی دهد تا افزایش نیروها در سازه محدود شود. در قابهای بامهاربندی معمولی، مهاربندها بعنوان فیوزهای سازه ای عمل می کنند، اما اغلب کمانش در فشار به آنها اجازه تسلیم را نمی دهد و باعث تنزل در رفتار و کاهش شکل پذیری آنها می شود. اخیرا به منظور رفع این مشکل مهاربندی جدیدی به جامعه علمی عمران معرفی شده که مهاربندی نچسبیده (Unbonded Bracing) نام دارد و در برابر کمانش مقاومت می کند این مهاربند از محصور شدن توسط یک غلاف فلزی که ازملات بتنی پر شده ولی این ملات به مهاربند چسبیدگی نداشته و فقط از کمانش آن جلوگیری می کند، ساخته می شود و مقاومت لرزه ای را با تلفیق مقاومت و شکل پذیری افزایش می دهد.در این مقاله با استفاده از آنالیز غیر خطی بار افزون (Push Over) سه ساختمان ۴، ۸، ۲۰ طبقه فولادی با مهاربندی معمولی و نچسبیده مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج تحلیل نشان میدهد که اینگونه مهاربندها بسیار بهتر و بیشتر از مهاربندهای معمولی در یک سازه به جذب انرژی لرزه ای می پردازند و شکل پذیری و در نهایت رفتار سازه را بهبود می بخشند.