سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

علی سپهوند – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان
علی اشرف جعفری – عضوهئیت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
ابراهیم رحمانی – عضوهئیت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان

چکیده:

خوش خوراکی علوفه رابطه نزد یکی با میزان برگ گیاه دارد و کیفیت گیاهان علوفه ای به طور غیر مستیقم از طریق اصلاح آن ها برای دستیابی به برگ بیشتر ، بهبود می یابد. به منظور بررسی تنوع و ارتباط بین عملکرد علوفه و صفات کیفی، ۱۰ ژنوتیپ چاودارکوهی درشرایط آبی و دیم به مدت یکسال در قا لب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی بروجرد مطالعه شدند . عملکرد علوفه و نسبت برگ به ساقه بر اساس وزن خشک اندازه گیری شد . برای تعیین نسبت برگ به ساقه کلیه بوته ها ی هر کرت در ارتفاع ٦سانتی متری قطع ودرسایه خشک شده و پس از جدا کردن برگ و ساقه و توزین آن ها، نسبت برگ به ساقه محاسبه گردید . نتایج حاصل از تجزیه واریانس ساده حا کی از تفاوت معنی دار بین ژنوتیپ ها در محیط های دیم و آبی در سطح احتمال ١% بود .در مقایسه میانگین ژنوتیپ ها در شرایط دیم ، ژنوتیپ ۵۹۱ با مقدار ۰/۵۸ درصد و در مقایسه میانگین ژنوتیپ ها در شرایط آبی ژنوتیپ ۴۶۷ با مقدار ۱/۲ درصد بیشترین نسبت برگ به ساقه را دارا بودند . درمقایسه بین میانگین محیط ها، نسبت برگ به ساقه ۰/۳۰ و ۰/۸۲ به ترتیب در شرایط دیم و آبی بدست آمد .در مقایسه میانگین کل ژنوتیپ ها ی دومحیط ، ژنوتیپ ۴۶۷ با مقدار ۰/۷۱ درصد و ژنوتیپ ها ی ۶-۲۳۸۲ و ۱۱-۲۳۸۲ با مقدار ۰/۴۲ درصد به ترتیب بیشترین و کمترین نسبت برگ به ساقه را دارا بودند.