سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سعید حکم علی پور – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه،
احمد توبه – استادیارگروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی
شهزاد جماعتی ثمرین – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه،
حمید حاتمی – دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان.

چکیده:

به منظور مقایسه و بررسی صفات تیپ های گندم (پاییزه, نیمه پاییزه و بهاره ) در شرایط عادی و مطلوب ، آزمایشی درسال ۱۳۸۴ در دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی به صورت آزمایشگاهی در قالب طرحبلوک های کامل تصادفی با ٣ تکرار انجام گردید . از هر تیپ ٢ رقم شامل تیپ پا ییزه (ارقام سبلان و سرداری ), تیپ فیمابین (ارقام بزوستایای نیمه پاییزه و البرز نیمه بهاره ) و تیپ بهاره (ارقام بیات و مغان ١) انتخاب و در هر پتری دیش ٢٥ عدد بذر یکنواخت و یک سان از هر رقم کشت گردید . برای سه صفت میانگین طول ریشه ها ، طولاولین برگ رشد کرده و طو ل کلئوپتیل، تیپ پاییزه بیشتر از دو تیپ دیگر بود و تیپ فیمابین مانند تیپ بهاره عکس العمل نشان داد . برای صفات میانگین طول همه برگ ها و وزن خشک اندام های هوایی ، تیپ پاییزه در گروه برتر از تیپ های بهاره و نیمه بهاره قرار گرفت . از نظر تعداد ریشه های بذری همه رقم ها در گروه مشترک قرار گرفتند به غیر از رقم سرداری که به طور معنی داری, ریشه های بذری کمتری داشت . از نظر میانگین طویل ترین ریشه بذری سه گرو ه, سبلان در گروه اول , بقیه ارقام در گروه دوم و رقم مغان ١ در گروه سوم به ترتیب بیشتر ازیکدیگر شدند. به طور کلی از چهارده صفت مورد بررسی برای تیپ های پاییزه، ١٢ ، فیمابین، ١٠ و بهاره ، ٩ صفت دو رقم یک تیپ در گروه یکسان یا مشتر ک قرار داشتند . می توان نتیجه گرفت که صفات انتخاب شده برای گروه بندی انواع ارقام در تیپ های مختلف مخصوصا تیپ های پاییزه و فیمابین مطابقت بیشتری داشتند.