سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیریت استراتژیک

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

حسین بختیاری – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی دانشگاه امام صادق (ع)

چکیده:

با توجه به تحولات فزاینده در محیط فعالیت بنگاه ه های اقتصادی، تغییرات سریع بازار و ترویج فرهنگ رقابت پذیری،نیاز به استفاده از الگوهایی که بتوانند ضمن ارزیابی وضعیت موجود سازمان ها و تشخیص مسایل ریشه ای و آسیب های سازمانی و شناسایی نواحی قابل بهبود، مبنای صحیحی جهت برنامه ریزی های استراتژی ایجاد نمایند، بیش از هر زمان دیگری محسوس است. اما آنچه به عنوان یک سوال بزرگ فراروی سازمان ها و مشاوران مدیریت قرارداد آن است که با چه ابزاری و چگونه می توان ضمن بررسی شاخص های عملکردی ، به شکلی جامع تمامی مسایل و عارضه های ریشه ای و نواحی قابل بهبود سازمان را شناسایی و خود را برای حضوری موفق در عرصه رقابت بین المللی آماده نماید؟ در این مقاله ضمن بیانی اجمالی از چهارمتدولوژی EFQM,BSC و CED و SCR&PI معیارهایی جهت مقایسه این متدولوژی ها جهت عارضه یابی سازمان ارائه شده و نقاط قوت و ضعف هر یک از این چهار متدولوژی در معیارها بررسی خواهد شد.