سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هفتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

ولی علیپور – عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان
محمدرضا شاه منصوری – استادیار گروه بهداشت محیطی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
لیلا رضایی – کارشناس بهداشت حرفه ای

چکیده:

روند فزاینده جمعیت و نیاز آبی باعث گردیده تا صافی های شنی تند معمولی توانایی لازم برای تأمین آب مورد نیاز جوامع را نداشته باشد. آنتراسیت به عنوان ماده پرکننده بستر صافی ها افزایش حجم صافسازی را فراهم می آورد. با این وجود به دلیل قیمت زیاد آنتراسیت در بسیاری از جوامع از آنتراسیت برای بستر سازی استفاده نمی شود. هدف این مطالعه بررسی کارآیی آنتراسیت تولید داخل برای تصفیه خانه های آب است. روش تحقیق: آزمایشها شامل آزمایشهای تعیین ساختار انتراسیت (محتوای کربن، خاکستر، گوگرد، رطوبت، مواد فرار و میزان حلالیت در برابر اسید، میزان حلالیت در برابر باز، تعیین ندانسیته، میزان سختی و میزان شکستگی در طی شستشوی معکوس صافی) و آزمایشهای پایلوتی (سنجش کدورت، کلر، کل کربن آلی، کل کلیفرم و میزان بارگذاری سطحی بستر) بوده است. آزمون های تحلیل آماری T-text و کو واریانس بوده است. یافته ها: محتوای کربن و مواد آنتراسیت بیش از حد استاندارد است. حذف کدورت و کلر باقیمانده بین دو نوع آنتراسیت دارای اختلاف معنی دار نمی باشد (P>0.05). حذف TOC توسط آنتراسیت وارداتی به طور معنی داری بیش از نوع داخلی است (P<0.05). نمونه ها در همه موارد فاقد آلودگی میکروبی بود. بار سطحی در آنتراسیت وارداتی و داخلی با هم اختلاف معنی داری نداشتند. بحث: سختی آنتراسیت تولید داخل مناسب ولی میزان حلالیت آن در اسید و باز زیاد است. بنابراین میزان هدر رفت آن طی عملیات تصفیه زیاد خواهد بود. از این رو در صورتی می توان از آنتراسیت تولید داخل برای بستر صافی های تصفیه خانه های آب استفاده نمود که پردازش بیشتری بر روی آنها انجام گیرد. کمتر بودن میزان حذف توسط آنتراسیت داخلی نسبت به نوع خارجی مبین کم بودن خلل و فرج موجود در آن بواسطه پردازش ناکافی است. آنتراسیت وارداتی دارای بارگذاری سطحی بالاتر از محصول داخلی است که به علت دانه بندی مناسب تر آن است.