سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هفتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

معصومه خلفی – اداره کل حفاظت محیط زیست قزوین
زهرا غنوی –
سیاوش رضازاده –

چکیده:

دفع بقایای گیاهی و مواد زائد حاصل از فرآیند تولید قند و شکر بالخص تفاله چغندر قند علاوه بر ایجاد مشکل در مدیریت زیست محیطی کارخانجات قند مستلزم افزایش هزینه و اتلاف منابع ارزشمند آلی و پر انرژی می باشد. راه حل اصولی برای دفع صحیح و استفاده بهداشتی از این زباله های آلی تولید کمپوست و ورمی کمپوست می باشد. روش تحقیق: نوع مطالعه در اینتحقیق تجربی بوده در این پژوهش تفاله ها و ضایعات چغندر قند پس از مرحله دیفوزیون و شستشو به محلی مسطح و کاملاً خشک در کارخانه منتقل گردید که قسمتی از ضایعات برای تهیه کمپوست و قسمت دیگر برای ورمی کمپوست استفاده گردید و شرایط از لحاظ دمایی و آب دهی تقریباً یکسان فرض گردید. نتایج: مقایسه نتایج حاصل از آنالیز نمونه های کمپوست و ورمی کمپوست نشان می دهد: میانگین C/N در ورمی کمپوست بهتر از کمپوست هوازی بوده است (C/N مطلوب برای کمپوست آماده باید در حدود ۱۰ تا ۲۰ باشد) در ورمی کمپوست میزان ازت و فسفر کد حاصله بیشتر از کمپوست هوازی است و در نتیجه کیفیت آن برای رشد گیاهان مناسب تر می باشد. بعضی از فلزات و املاح در بدن کرم خاکی جذب و بصورت بیولوژیکی تجمع پیدا می کنند که کاهش هدایت الکتریکی موید این موضوع می تواند باشد. همچنین غلظت برخی فلزات چون آهن و منگنز در ورمی کمپوست بیشتر است. نتایج حاکی از آن است که برای تهیه کمپوست علاوه بر نیاز به فضای بیشتر فعالیت اضافی جهت هوادهی هر ۲ روز در میان نیاز است ولی ورمی کمپوست نسبت به کمپوست در زمان کوتاهتری تولید شده و از نظر کیفیت مواد مغذی به عنوان بهترین کود می تواند معرفی گردد.