سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی بوم شناختی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سمانه راهب – دانشجوی کارشناسی ارشد مجتمع آموزش عالی علوم کشاورزی و منابع طبیعی سار
همت اله پیردشتی – استادیار مجتمع آموزش عالی علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
مرتضی مبلغی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نوشهر و چالوس
سیروس آقاجان زاده – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات مرکبات کشور ( رامسر)

چکیده:

به منظور بررسی بازگشت میزان عناصر غذایی به خاک توسط محـصولات مختلـف پوشـشی ، آزمایـشی در سـال ۱۳۸۵ در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با ۵ تیمار و در ۳ تکرار در مؤسسه تحقیقـات مرکبـات کـشور ( رامـسر ) اجـرا گردیـد . تیمارها عبارت بودند از : کشت چهار گیاه پوششی از خانواده بقولات شامل : شبدرTrifolium alexandrinum ، لوبیا سبزPhaseolous vulgaris ، سویاGlycin max ، ماشVigna radiate و شاهد . در این تحقیـق هـر کـدام از عناصر ازت و فسفر توسط دستگاه های کج لدال و اسپکتروفتومتر در طی سه مرحله نمونهبرداری خاک اندازهگیـری شـدند . نتایج تجزیه واریانس نشان داد که تیمارهای مختلف گیاهان پوششی از نظر میزان بازگشت نیتروژن به خاک تفاوت کـاملاً معنیداری دارند . بر اساس جدول مقایسه میانگین از نظر درصد نیتروژن بیشترین مقد ار در تیماری حاصل شد که از سویا به عنوان گیاه پوششی استفاده گردید که مقدار آن در حدود ۴ برابر بیشتر از تیمار شـاهد یـا تیمـار بـدون گیـاه پوشـشی بـود . ازنظر میزان فسفر اگر چه مقدار آن در گیاهان پوششی بیشتر از شاهد بود ولی بر اساس نتایج بدست آمده از جدول تجزیـه واریانس، اعداد بدست آمده معنی دار نبوده و همه تیمارها به همراه شاهد در یک گروه آماری قرار گرفتند . با توجه به نتایج بدست آمده، امید است در قالب کشاورزی زیستی بتوان از استفاده بیرویه سموم شـیمیایی جلـوگیری کـرده و بـه سـلامت محیط زیست کمک نمود .