سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۸۶

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سید شهرام جزائری جونقانی – کارشناسی ارشد عمران – نقشه برداری – ژئودزی , دانشگاه تهران , تهران

چکیده:

برای محاسبه ی جابجایی در شبکه های میکروژئودزی کشف نقاط پایدار و ناپایدار از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است، چرا که عدم کشف صحیح نقاط پایدار و ناپایدار بصورت نقص دیتوم در این شبکه ها ظاهر می شود و جابجایی های محاسبه شده را زیرسؤال می برد . جهت کشف نقاط پایدار و ناپایدار عمو ما “ از دو روش مهم زیر استفاده می شود :
الف – تست ثبات کلی درشبکه های میکروژئودزی
ب – مینیمم سازی نرم L1 بردارجابجایی
هدف این مقاله , مقایسه ی دوروش فوق و بیان مزیت ها ومعایب این دو روش نسبت به هم می باشد که در ادامه شرح دو روش و نتایج حاصل ازمقایسه این دو روش آورده شده است . نتایج نشان می دهد که بطور کلی استفاده از روش مینیمم سازی نرم L1 بردار جابجایی , نتایج قابل قبولی در مقایسه با روش دیگر دارد .