سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس بین المللی مدیران کیفیت

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

رضا هویدا – عضو هیات علمی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه اصفهان و دانشج
حسین زارع – دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی دانشگاه اصفهان

چکیده:

دانشگاهها و مراکز آموزش عالی به عنوان سازمانهای علمی، پژوهشی به دلیل کارکردهای اجتماعی و جهانی خود می توانند یک عامل پیشتاز در تغییر و تحولات اجتماعی و جهانی باشند . این سازمانها به دلیل تعامل تنگاتنگ با مسائل اجتماعی و جهانی و تحولاتی که در این دو عرصه رخ می دهد نیاز به تغییر و بهبود کیفیت فعالیتهای خود دارند . در این مقاله بامروری بر برخی از ضرورتهای تغییر و بهبود کیفیت در آموزش عالی، یکی از الگوهای ارائه شده در زمینه بهبود کیفیت آموزش یعنی الگوی١AQIPبررسی خواهد شد . کمک به یادگیری دانشجویان، درک نیازهای دانشجویان و دیگر دستاندرکاران آموزش، تحقق اهداف متمایز جانبی، ارزش نهادن به افراد، راهبری و ارتباطات، حمایت ازعملیات نهادی، سنجش اثربخشی، برنامه ریزی بهبود مستمر و ایجاد روابط مبتنی بر همکاری، شاخص های این مقیاس هستند .