سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نخستین کنفرانس توانمند سازی منابع انسانی

تعداد صفحات: ۳۶

نویسنده(ها):

علی محمد آقاعلیخانی – کارشناس ارشد فلسفه آموزش و پرورش رئیس کل آموزش شرکت ایران خودرو دیزل

چکیده:

انسان همواره در پی دستیابی به شرایط زندگی مطلوب تر بوده وهست. شرایط مطلوب انسانبه لحاظ پیچیدگی ماهیت وجودی او و نیز نیازها ، انتظارات و توانمندی‌های او دارای گستردگی و پیچیدگی بوده و نیازمند توجه به جنبه های گوناگون اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادیوتوسعه آنها در زندگی انسان است . در تعاریفی که ازتوسعه به عمل آمده است توسعه در حقیقت دستیابی به شرایط مطلوب در تمام جنبه های زندگی انسان است . از سوی دیگر توسعه دارای مفهومی کیفی است و لذا تنها ارتقاءوبهبود در برخی از جنبه‌های زندگی از نظر کمی توسعه محسوب نمی‌شود . با این توضیح بنیان‌های توسعه بایستی بر پایه ای مستحکم قرار گیرند که دارای زایندگی و آفرینندگی باشد ، این بنیان همانا انسان است . بنابراین می توان گفت توسعه هنگامی محقق شده و به پایداری می‌رسد که بر محوریت انسان قرار گرفته باشد . پرواضح است که ایجاد شرایط مطلوب نیازمند ایده و تفکر ، توانمندی و مهارت ، خلاقیت و تلاش است و این همه ، قابلیت‌های بالقوه‌ای است که تنها در انسان نهفته اند و تنها از طریق یادگیری به ظهور می‌رسند و یادگیری خود محصول فرآیند آموزش است بنابراین در یک نتیجه گیری منطقی توسعه برآیند و پیامد آموزش ویادگیری است و توسعه انسان به عنوان منبع و سرمایه ی پایدار و فراگیر برای توسعه ، تنها از طریق آموزش میسر است بنابراین تنها آن گاه که توسعه بر محور انسان قرار گیرد ، در بطن جامعه و به طور پیوسته محقق شده و پایدار خواهد بود چرا که از میان تمام منابع تنها انسان است که تصمیم گیری می کند.